باشه ولی بیا روراست باشیم. راستش عقیده هامونو با سلیقه هامون عوض کردیم، چون نمیتونیم عقاید(سلیقه های*) دیگرانو تحمل کنیم؛ خب ما داناتر از اون هستیم که حتی بهش فکر کنیم! نسبت به همدیگه بی تفاوت میشیم، برای اینکه بهش مشروعیت ببخشیم و کسی هم ازمون بدش نیاد اسمشو میذاریم " احترام" در عین حال زودرنجیم و ناراحت که چرا آقای ایکس چنین حرفی زد یا خانم ایگرگ اینطوری رفتار کرد، خود درگیری داریم و اگه یه لحظه حس کنیم که طرف مقابل قرار نیست مارو تایید کنه، سریع اونجارو ترک میکنیم، چرا؟ چون معتقدیم اونا یه عده احمق عقب مونده‌ان که چشم بند زدن.

خلاصش اینه که" آنچه می‌بینم نمی‌خواهم و آنچه می‌خواهم نمی‌بینم".

وقتی بقیه داشتن دربارهٔ تو بهم هشدار می‌دادن، من از تو مواظبت کردم؛ ولی تو بعدها بهم ثابت کردی که حرفای اونا درست بود.