- آخرش تموم اون راه هایی که با دلت رفتی رو با عقلت برمیگردی؛ حواست که هست ..؟
رهِ آسمان دَرون است ، پرِ عشق را بجُنبان ؛
پـَرِ عشق چون قوی شد ، غمِ نردبـٰان نمانَد ..
تومَبین‌جهان‌زبیرون که‌جهان‌درونِ‌دیده‌ست ،
چو دو دیده را ببَستی ، ز جهان جهان نمانَد .
زندگی همین است.
در چهل سالگی با زخمی که از بیست سالگی در قلب خودمان جا گذاشته‌ایم آرام آرام می‌میریم .
_باریش بیچاکچی