واقعیتش نه میدونم میخوام چه رشته ای بخونم نه میدونم میخوام چه شغلی برم فقط میدونم که یک : هنر جز اصلی زندگیمه دو : از آموزش و پرورش متنفرم سه : درسو واسه نمرش میخونم و مدرسه رو واسه بازی و خوشگذرونی میرم چهار : حس میکنم روزایی که قراره بشن بهترین خاطراتم یکم دارن تکراری میگذرن پنج : کاری که انتخاب میکنم باید هیجان داشته باشه شش : یه دختربچه ۱۵ ساله خواهم ماند هرچقدرم بزرگ شم هفت : قرار نیست اعتقاداتم تغییر کنه هشت : ساندیس خورم نه : قبول دارم پشیزی به دردجامعه نمیخورم ده : عاشق راحیلم و دلم واسش تنگ میشه همیشه و در اخر من ریاضی رو نمیتونم

درس؟ محتوای کتاب؟ نه ! صفحه قبلی رنگ هایلایتم زرد بود قبل ترش سبز قبل ترش ابی پس قطعا این صفحه باید نارنجی باشه صفحه بعدشم صورتی بعدیشم بنفش💆🏻‍♀✅

سوالم اینجاست ، من خودم یه پا هم تاریخ بلدم هم اسلام *به اندازه سنم ادعاییم نیست واقعا ولی چرا باید استرس و شب بیداری این درس رو بکشم؟ عجیبه💆🏻‍♀

اسلام شناسیم رشته باحالیه .. حتی تاریخ اسلام ولی اگه رشته نجف شناسی بود شاید اولویت اولم بود نمیدونم شایدم انیمه شناسی ولی رشته هری پاتر شناسی تو انگلستان هست میتونم مهاجرت تحصیلی کنم فقط موندم شغلشون چیه این بنده خداهای این رشته

دوست دارم اولین رمانمو شروع کنم بنویسم ولی امان از ترس از بی تجربگی

واقعیتش دلم میخواست حداقل یه امیدواری ای نسبت به آینده بهم داده میشد یه از این تضمینی های واقعی‌ای که روی اجناس مغازه ها میزنن ازونا

هری پاتر شناسی رو پایم ✅✅

همیشه یک رنگ هایلایتر همیشه دو رنگ برای جزوه که رنگ غالب مشکیه و نکات مهم یه رنگ دیگه همیشه جزوه ی مطالعات آبی چون تو ذهنم بیشتر میمونه همیشه همه ی انشاها با خودکار مشکی و ساده چون روانی میشم همیشه اکثر سوالارو داخل جزوه مینویسم چون معتقدم چاپ که کنم دیگه میره لا بقیه برگه ها از یادم میرن و اگه مثلا دارم سوالای فیزیکو مینویسم همشون رو با یک رنگ مینوسم و با مداد حل میکنم وگرنه روانی میشم خودمو میخورم

ولی درکل اگه نشد یه نفس عمیق میگیرم بیخیالش میشم👏

چقد برعکس منی همیشه کتاب شلوغ و رنگ و وارنگ همیشه جزوه های طبقه بندی شده و مرتب تو دفتر همیشه با اتود همیشه گوشه تموم کتابام اثر یه شخصیت جدید که داره بهم زل میزنه

منم جزوه هام طبقه بندیه بیا فردا بهت نشون بدم بخدا اصکلم