نیسان آبی نازنینم، سال نوت بخوره تو سرت
هرچند من باید خیلی وقت پیش ها بهار زندگیمو جشن میگرفتم چون آشنایی با تو عمیقا نوع فکرم رو تغییر داد:(
داشتم فکر میکردم وقتی گفتی "داداش بزرگمی" واقعا شوخی نمیکردی، خیلی چیزا ازت یاد گرفتم و باعث شدی خودمو خیلی بهتر بشناسم
خاطراتی که باهات دارم مثل بقیه خاطرههام نیست، میدونی چی میگم؟😭 نه خودت مثل بقیهای، نه اجازه میدی دوستات تجربههایی که با بقیه داشتن رو با تو هم داشته باشن. همیشه یه چیز جدید برای رو کردن داری توی آستینت و بودن باهات واقعا با سطح هیجانی که خودم دارم مچ میشه. یه روز داریم درمورد عاقبت جهان تصمیم میگیریم، یه روز میخوایم بقیه رو بکشیم، یه روز میخوایم اصلا خودمون رو بکشیم، حتی یه روزهایی اصلا شاید پیام همو سین نزنیم و فکرکنیم اون یکیمون مرده، یه روز هم میشینیم گناه بقیه رو میشوریم
امیدوارم حداقل امسال نقشتو عملی نکنی چون نمیخوام به این زودیا ببینم که داداشم داره دست در دست شوهرش از پل میپره پایین و بعدشم توی سوییس گم و گور میشه
میخواستم بگم کاش افراد بیشتری مثل تو بودن ولی یادم اومد ما توی کل موریارتی فقط یه ارباب جنایات و توی کل بانگو فقط یه نفرو داشتیم که 2387 خط کد بود(عددشو دقیق یادم نیست💔)
امیدوارم توی سال جدید سرت نخوره به سنگ، غشی نشی، بهاره از دستت خل نشه، رویا نشی، گاو کپی کتت نباشه و همیشه خوشحال باشی. قربونت برم ازت بدم میاد💘
ای کاش میتونستم غم رو طوری نشون بدم که زیبا به نظر نرسه. ای کاش توی دنیای ایدهآلِ من، اشتباهات جایی داشتن. ای کاش ناامیدیم به معنای شکست نبود. ای کاش بجای لبخند زدن، چاقوی توی جیبم رو درمیاوردم و فرو میکردم توی چشمهای تک تکشون. شاید اگر غم زیبا نبود، آدمها متوجه عمقش میشدن.
