این روزها، انقدر فریاد هایم را درون خودم ریخته ام که اگر به چشمانم خیره شوی، از شدت سکوتش کر میشوی.

اونجایی میفهمی از این زندگی چیزی درنمیاد که پامیشی یه شلوارک کوتاه و تاپ میپوشی، موهاتو گوجه ای میبندی، غذا و خوراکی میاری تو اتاق، تا یه ویدیو ببینی تا حواست پرت شه و انقدرر فکر نکنی به همه چیز و دیوونه شی.

و‌درنهایت‌اگر‌به‌چیزی‌باور‌داشته‌باشی‌قطعا‌‌اتفاق‌میوفته.

تا اطلاع ثانوی جواب پیامارو نمیدم و همچنین تلفنا