خیلیا فکر میکنن من نیکنیمهام رو همینجوری رندوم انتخاب کردم، ولی نه اینطور نیست.
اولین نیکنیمم خورشیده؛
اسمی که از بچگیم تا الان همراهم بوده و توی آینده هم خواهد بود.
خورشید واسه من یه اسم نیست، بخش بزرگی از هویت و ریشهمه.
دومین نیکنیمم سایهاس.
شاید فکر کنید آخریشه، ولی اینطور نیست..
راستش، اون اوایل حتی نمیخواستم بگم یه نیکنیم به اسم سایه هم بوده.
نمیدونم چطور باید سایه رو توضیح بدم ولی واسه من یه جورایی شبیه افسردگیه و مربوط به روزهای قبل از اومدنم به ایتاعه، زمانی که سگ سیاه افسردگی همدمم بود و انگار هیچجوره قصد نداشت ازم جدا بشه.
سرتونو درد نیارم دیگه بیشتر از این توضیح نمیدم.
و آخری که همتون میشناسیدش نیراست؛
اسمی که خودم ساختم، صرفاً چون دلم میخواست یه نیکنیم خاص داشته باشم که ساختهی ذهن خودمه.
و اینکه نمیتونستم بین دوتا نیکنیم یکی رو انتخاب کنم..
هرکدوم از این اسما یه بخشی از زندگیمان، ولی خورشید چیزی فراتر از یه نیکنیمه؛ خورشید بخشی از منه.