🤣🤣🤣🤣

نه اتفاقا. تو آدم سالمی هستی. آدما همشون احساسات مختلف رو تجربه میکنن. و گاهی اوقات باید برای درک و هضم اونها، اونها رو بیان کنن یا از دیگران کمک بگیرن. ولی بعضیا این کارو نمیکنن و احساستشون رو توی خودشون انبار میکنن که کسی نفهمه، یا توقع دارن دیگران از رنگ رخشون سر درونشون رو بفهمن! خب نمیشه. همه علم غیب ندارن. اونایی که حرف میزنن و سعی میکنن احساساتشون رو بپذیرن آدمای سالمی هستن.

من فقط به تو میگم معمول-

این ربطی به تایپ و این چیزا نداره. اون چیزی که به تایپ ربط داره اینه که بعضی تایپ های درونگرا، ترجیح میدن پیش آدمای امن زندگیشون راجع به این احساسات حرف بزنن. چون نمیخوان نقطه ضعف دست کسی بدن یااا هرچی. بعضی آدمای برونگرا ممکنه راحت با یه آدم رندوم هم صحبت کنن یا کلا سفره دلشون رو زود تر باز کنن

نه واقعا. رک بگم. من کلا حرف نمیزنم. بیشترین کسی که درمورد بدبختیام و احساسات درونم باهاش صحبت کردم پولاریسه، یعنی مثلا حتی تو بدترین حالتم هم که یهو فوران میکنم و با مثلا مامان بابام بحثم میشه و میخوام یه چیزی بگم که درکم کنن هم حرفام یک درصدِ حرفایی که به پولاریس میزدم و میزنم نیست.. یعنی میگم واقعا تو استثنایی نه اینکه من حرفامو بزنم.. قبل از اینکه باهات دوست شم بطور جدی خیلی همه چیز رو تو خودم میریخت-

آره آره دقیقا.

ای بابا.. چی بگم.. واقعا خوشحالم که دیگه همه چیز رو توی خودت نمیریزی و لایق دونستی که صدایت را بشنوم خواهر🤧💗

😔😔😔😔

ما که سررشته ای نداریم ته رشته ای هم نداریم ولی جدا باید یه راهی باشه نه ؟ حتی گفتن حرفا به در و دیوار

درواقع از اونجایی تعجب میکنم که تو معمولا زیاد حرف نمیزنی از اینجور چیزا ولی من چرا. و اونجا تعجب میکنم از لحاظ تایپامون، که تو افی و من تی. وگرنه که واقعا ام بی تی آی ملاک مناسبی برای این موضوع نیست

آره دقیقا. میدونی قبلا هم چند بار گفتم. من وقتی حرفی نمیزنم یعنی حرفی ندارم😔 شاید زندگیم خیلی یکنواخته

دیوار گوش داره، میدونی..