طوری که واقعا یه احساس جدا افتادگی‌ای از خانواده رو دارم بشدت بده...

من کجام؟؟ روی این نقشه، توی این شهر، توی این محل، توی این خونه، توی جهان، توی نظر بقیه، توی هرجایی که چشم میتونه ببینه، من کجام؟! چرا نیستم؟

روند زندگی طوری رو حالت افوله که واقعا نمیدونم..

کاش ضربانم هم همینطور می‌بود.

مثلا حس کنی قلبت دیگه نمیزنه...بعد کم کم بخوابی...دیگه هم بیدار نشی(:

چی دارم میگم. الان فکر میکنین روانی شدم.

خب البته روانی‌ که بودم.

حس می کنی تو یه چرخه تکراری بی پایان گیر افتادی. می فهمم، فکر کنم تنها چیزی که میتونه از اون چرخه خارجت کنه، یه جور تغییره نمی‌دونم چطوری بگم، تجربه خودم اینجوری بود که برای من یه رفاقت بود که باعث شد یهو چشمم باز شه به زندگیم و بعد انگار بیداری رو تجربه کردم و به صورت عجیب و نا معلومی انگار دیگه چرخه تکرار نشد. البته ما به یه تجدید انرژی نیاز داریم، به شخصه همین الآنشم آخر هفته ، پنجشنبه یا جمعه یه جنگ اعصاب دارم. اما هر دفعه حسش می کنم که این سردرگمیه مال این بود که به مرحله تغییر بعدی رسیدم ولی تا وقتی مفیده که گذرونده بشه، اگر توش گیر بیفتی و هی منتقلش کنی به بعد یا اصلا نتونی گره رو باز کنی همونجا متوقفت می کنه

آره دقیقا. و جدا الان متوقف شدم.

📪 پیام جدید ادرینا کانال منو سین کنننن مشترکم #دایگو

ولی قرار بود یه تست فلسفه باشه 🤡

ادرینا تو میگی این 2 هست یا 3