و مورد دیگه؛ اینکه میتونم بی‌دغدغه گاهی -حتی بامجبورکردن رضوانه- خودم و درونمو بیان کنم برای بعضی‌از آدمای اطرافم واقعا حس بهتری بهم میده.. [انگار که همه‌چیز فقط بین من و دفترِ نازپرودم که اشکی و جوهریه نیست..] -یکی میشنوه و نظر میده بابت حرفام؛ این واقعا ارزشمنده!-🎀✨️

امروز از اون دسته‌روزایی بود که عکسارو نگاه میکنم و لبخند میزنم؛ لبخند ازروی خوشحالی؛ غم؛ اشک../ لبخند به تاربودن و سم‌بودن عکسا/ لبخند به همه‌ی‌حرفا و شوخیایی که ردوبدل شد. لبخند به اون آرزویی‌که قبل فوت‌کردن شمع به آسمون فرستاده شد./ لبخند به رضوانه‌ای که جدی‌جدی بزرگ‌‌شده و کم‌کم خودشو شناخت و همچنان داره میشناسه.

از فینگیلیایی که ی‌روز زودتر برام تولد گرفتن ممنانم؛🎀💗 ی‌تولد ساده‌ی‌کوشولو که برای من از هزارتا تم‌تولدوجشنای بزرگ؛ دلنشین‌تر و پرذوق‌تر بود. کیکی که باهم درستش کردیم و از‌رضوانه به‌عنوان همزن برقی استقاده شد- و ³نفربالاسر کیک بودن تا تزئینش کنن- در تزئینات کیک اثراتی از پرچم ایرانو مشاهده میکنیم ب‌خاطر شرایط‌ جنگی‌و واجب‌بودن حضور‌پرچم!😂🇮🇷 اون وسط‌کیکم قلب منه مثلا-🫶🏻

-Happy birthday to me!-🍓🍰.

-صلوات برفس دوستم-

اجازه‌بدید من دچار بحران ²⁰سالگی‌شدم یاعلی.

ینی‌چی که اینقد پیر شدم وایاخدا.💅

تو داری سکوت‌میکنی و یجوری جلوه‌میدی انگار همه‌چیز خوب و آرومه؛ فقط مکث میکنی و ساکت نگاشون میکنی و با ی نفس عمیق همه‌چیزو به‌هوای‌بیرون هدایت میکنی. ولی درونت یکی داره همه‌چیو بهم‌میزنه و جیغ میکشه وتادلش میخواد بلندبلند زار میزنه؛ درونت یکی تادلش میخواد داره مقصر این داستانو کتک میزنه.

واقعیتش اون بستنی‌نصفه‌هه که از پریشب گذاشتمش تو فریزر- داره جیغ میزنه و چشمک میزنه بهم که برم بخورمش.

ولی من مسواککککک‌زدمممم میفهمییی؟