آدم نیاز داره که چیزی رو در خودش ببینه که بتونه به خودش افتخار کنه
حتی میتونم بگم اینکه بتونیم به خودمون افتخار کنیم از نون شب واجب تره
و کمال گرایی لول بالایی از بدبختیه چون نمیزاره به خودت افتخار کنی و خودتو دوست داشته باشی دائما زیر ذره بین منفی بین و جزئی نگر فکرتی و واقعا خیلی خیلی کم پیش میاد که خودتو برای لحظاتی دوست داشته باشی
و کسی که خودشو دوست نداره چطور میتونه زندگی کردنش را تحمل کنه؟ انگار که تک تک حرکاتش رومخ خودشه
و این یعنی یک جنگ ابدی بین خودت و خودت