من دلم تنگه واسه شبایی که بهت میگفتم حوصلم پوکیده و میگفتی بپوش بریم یه بادی به سرت بخوره و تا نصف شب با آهنگای مسخره ات و یه عالمه حرفای فلسفی درباره افکارت توی خیابونا می تابیدیم
من هنوز تو رو دارم اما نه من اون آدم قبلیم نه تو و نه اون خاطرات تکرار میشه
یکی از چیزایی که به شدت بهش پایبندم اینکه هیچ کس بهتر از کس دیگه نیست
چون ما هیچکدوممون از آیندمون خبر نداریم شاید معتقد ترین و هیئتی ترین و محجبه ترین آدم در آینده تغییر مسیر بده و موفق به توبه نشه ولی خراب ترین و پر گناه ترین آدما یه روز عوض بشن و خدا ببخشتشون
دید از بالا به پایین داشتن به کسی از احمقانه ترین کار هاست تو چه میدونی اخرش خوب بمونی که خودتو از کسی بالاتر میدونی