سگ گله هم عاشق گوشته ولی به خودی نمیزنه

هیچ‌کس نفهمید کی تصمیم گرفتم از دنیا فاصله بگیرم. نه داد زدم، نه خداحافظی کردم ... فقط آروم شدم. ساکت شدم. از میزها بلند شدم و دیگه برنگشتم. دیگه دنبال اثبات هیچی نیستم؛

حتی اگه یه روزم من بخشیدمت، تو خودت رو بخاطر شبایی که من با گریه خوابیدم، نبخش.

بایدچه‌کنم‌باغم‌وتنهایی‌ودوری وقتی‌همه‌دادندبه‌هم‌دست‌تبانی !

التماسم‌رانفهمیدازصدای‌خسته‌ام ، من‌به‌اومحتاج‌بودم ، اوبه‌من‌مشتاق‌نه .

شانه ات‌ را دیر آوردی سرم را باد برد.

هیچ وزنه‌ای سنگین‌تر از بلند‌ کردن خودت تو روزهای ناامیدی نیست.

آدمای ارزونی که میان تو زندگیت برات گرون تموم میشن.

نمیدانم… شاید تنها مرگ به این غم پایان دهد.

مرگ آدمو خیلی عزیز میکنه ولی به چه قیمتی؟ چرا زمانی که نفس میکشن برامون عزیز نباشن؟ هروقت رفتن عزیز بشن براتون؟ قبل از مرگش، جوری باهاش رفتار میکردن که انگار آدم نیست و وجود نداره ! و بعد از مرگش، خودزدنی میکردن که کاش نمیرفت ! زمانی که هستن بهشون اهمیت بدید. . .

مرگ هم آرامش خوبی‌ست می‌فهمم ولی ، این که تا کِی در صفِ این انتظارم خوب نیست !

و بالاخره در انتهای یکی از درد ها مرگ منتظر نشسته است..."