نمیدانم… شاید تنها مرگ به این غم پایان دهد.

مرگ آدمو خیلی عزیز میکنه ولی به چه قیمتی؟ چرا زمانی که نفس میکشن برامون عزیز نباشن؟ هروقت رفتن عزیز بشن براتون؟ قبل از مرگش، جوری باهاش رفتار میکردن که انگار آدم نیست و وجود نداره ! و بعد از مرگش، خودزدنی میکردن که کاش نمیرفت ! زمانی که هستن بهشون اهمیت بدید. . .

مرگ هم آرامش خوبی‌ست می‌فهمم ولی ، این که تا کِی در صفِ این انتظارم خوب نیست !

و بالاخره در انتهای یکی از درد ها مرگ منتظر نشسته است..."

مثل تن خسته ای که خواب می‌خواهد آنقدر خستست جانم، که مرگ می خواهد

دوست دارم بعد مرگ باد تشییع ام کند تا نباشم بیش از این باری به روی شانه ها

برای تو چه بگویم ؟ بگویم زخمم آنقدر عمیق شده که می‌توان در آن درختی کاشت ؟ بگویم غمگینم و مرگ کاری نمی‌کند ؟ :)'!

چه کسی می‌گوید مرگ یک‌بار است؟ «ما بارها پیش از خاک شدن، مرده‌ایم.»

آمدی لیلی ولی اینجا شقایق خسته است تا ابد رَختِ عزا بر مرگِ عشق پوشیده است

و من آنقدر مُرده‌ام که ، هیچ چیز مرگِ مرا دیگر ثابت نمی‌کند !

:)

همونیکه باعث حرکت پروانه ها تو قلبت میشه؛ باعث مرگشون هم میشه!.