وفا کنیم و ملامت کشیم و خوش باشیم ...

یبار یکی حرف قشنگی زد، گفت "حتی اگه دهنتم پر خون شد، قورتش بده و تفش نکن، نذار بقیه بفهمن."

میگفت آدم وقتی یبار به اون چیزی که دوست داره نرسه، از اون به بعد دیگه هیچ نرسیدنی براش تلخ نیست...

اگه کسی گفت وقت نداره زر زده. من شخصا آدمی برام مهم باشه از خوابمم میزنم که دو کلمه باهاش حرف بزنم دلم آروم بگیره بعدشم میشینم به حرفاش فکر میکنم خوابم میبره.

دروغ میگی ، بگو !! ولی یه جا بنویس یادت نره:)

کم آوردم، بدم کم آوردم.

من غر میزنم که تو بغلم کنی؛ من گریه میکنم که تو بغلم کنی؛ من لج میکنم که تو بغلم کنی؛ من فقط توی بغل تو اروم میگیرم.

درد هایی هم هستند مثل بریدگی با کاغذ، آرام اما عمیق. درد هایی مثل دلتنگی.

من همیشه بودم ‏حتى وقتی بریده بودم ‏دلخور بودم ‏حتى وقتی حالشو نداشتم ‏من همیشه بودم ‏من دلم نیومد بی‌پناهیِ آدما رو پناه نباشم ‏دلم نیومد یهو بِبُرم برم ‏دلم نیومد یهو رها کنم ‏من همیشه بودم، ‏همیشه بودم واسه اونایی که الان نیستن.

جهنم جای کسانیست،که فهمیدند دوسشان داریم اما،رفتند .. الباقی را خدا میبخشد .

اونجایی که دلت شکسته ولی بالبخند میگی اشکال نداره؛ همونجا غمگین ترین جای مهربون بودنه ...

بدترین نوع کوری،کورشدن ذوقه! لامصب وقتی از بین بره دیگه هیچ جوره برنمیگرده ..