🎥 امام خمینی (ره): «غدیر آمده است که بفهماند که سیاست به همه مربوط است، در هر عصری باید حکومتی باشد با سیاست، منتها #سیاست_عادلانه که بتواند به واسطه آن سیاست #اقامه صلاة کند، اقامه صوم کند، اقامه حج کند، اقامه همه معارف را بکند و راه را باز بگذارد برای اینکه صاحب افکار، یعنی آرام کند که صاحب افکار، افکارشان را با دلگرمی و با آرامش ارائه بدهند. بنابراین،‌‌ ‌‌این طور نیست که ما خیال کنیم که ولایتی که در اینجا می گویند، آن امامت است و امامت‌‌ ‌‌هم در عرض فروع دین است، نخیر؛ این ولایت عبارت از حکومت است، حکومت‌‌ ‌‌مجری اینهاست، در عرض هم به آن معنا نیست، مجری این مسائل دیگر است».(صحیفه امام؛ج‌۲۰، ص۱۱۵) 📎 مرتبط #عید_غدیر #سالگرد_رحلت_امام ☑️ @m_ghanbarian

دلتنگی و صحبت دختر با پدر شهیدش: بابا، من که دوست داشتم... 😭 بابای مهربونم... بابا بیا به من کمک کن... 😭 پ.ن: مسأله ولایت در اسلام، که تجلی حاکمیت سیاسی اسلام در جهان است، نوید دورانی بوده و خواهد بود، که ظلمی در جهان نباشد و دیگر اشک مظلومی جاری نشود... اللهم عجل لولیک الفرج 🔰 @m_fouji

🖊 دلنوشته دختر شهید حاجی زاده 🔻 «یک سال؛ به همین کوتاهی و به همین جانکاهی» یک سال گذشت. سیصد و چندین روز است که سکوت، جایگزینِ آخرین صدای پدرانه شده است. آخرین تماس، آخرین گفت‌وگوی پدری و دختری که هنوز هم در گوشم طنین‌انداز است. آن شب، ساعت یازده، وقتی گوشی تلفن زنگ خورد و علی با صدایی که حکایت از حضورِ «بابا جون» داشت، مرا به پای گوشی فرا خواند، در دلم تردیدی از جنسِ تعجب جوانه زد. آن ساعت از شب، هیچ‌گاه زمانِ تکراریِ تماس‌هایت نبود؛ اگر در خانه بودی یا در آغوشِ خواب بودید و یا در تدارکِ استراحتی آرام پس از یک روزِ پُرکار. اما آن شب، برخلافِ عادتِ همیشگی، آن‌سوی خط، صدایی سرحال و لبریز از نشاط می‌آمد؛ گویی خستگیِ سفرِ قم و دوندگی‌های تهران، پشتِ درِ خانه جا مانده بود. قرارِ فردا شب، مهمانیِ غدیرِ ما بود؛ عیدی که سال‌هاست سنتِ ماست. با چه ذوقی از جشنِ غدیر می‌گفتی، از اینکه چقدر به دلت نشسته و چقدر حظ برده‌ای. خبرِ آمدنِ مامان بزرگ را دادی و از علی و زینب پرسیدی. آن‌قدر طولانی و شیرین با هم حرف زدیم که گویی هر دو می‌دانستیم این آخرین فرصتِ کلام است. افسوس که نمی‌دانستیم سقفِ زمان، این‌قدر کوتاه است... وگرنه ساعت‌ها بر این کلمات بوسه می‌زدم تا رشته‌ی سخن گسسته نشود. آن شب، تا ساعت ۲:۳۰ بامداد، با زینب مشغولِ تدارکِ ضیافت بودیم. برای هر دسر و سالادی که آماده می‌کردیم، قند در دلمان آب می‌شد که «بابا جون این مدلی دوست داره، این مخصوصِ بابا جونه». باقلوا را هم برای صبحِ فردا کنار گذاشتیم؛ همان صبحی که بویِ عیدش، در هیاهویِ آوارِ مصیبت، رنگِ خون و خاک گرفت. ساعت ۳:۳۰ بود؛ در حالِ وضو، صدایی شنیدم. لرزشی در هوا بود که نامش را نمی‌دانستم؛ رعد بود یا آتش؟ میانِ نماز، صدای دومین انفجار آمد. وقتی محمدآقا سلامِ نماز را داد، بی‌قرار بود. گفت: «صدای انفجار را شنیدی؟» و من، که بی‌خبر از دهانِ بازِ مرگ بودم، گیج ماندم. وقتی از پشت‌بام برگشت و از هدف قرار گرفتنِ منطقه‌ای نظامی گفت، انگار دلم فرو ریخت. بی‌اختیار بر زبان آوردم: «خونه مامان منو زدن...» دقایقی بعد، قامتِ خاکیِ مامان و رضوانه و خانم باقری، خبر از فاجعه داد. تا ظهرِ آن روز، دلخوش به یک باورِ کاذب بودم: «بابا خانه نبوده». اما وقتی خبرِ شهادتت آمد، دنیا بر سرم آوار شد. در سردخانه، وقتی برای آخرین بار دیدمت، چنان آرام و رها خفته بودی که انگار خستگیِ تمامِ دوندگی‌های یک عمر را به دستِ فرشتگان سپرده بودی. دستِ راستت مشت شده بود. در همان نگاهِ اول، پیشِ خودم اندیشیدم: «در لحظاتِ آخر، چه خشمی از دشمن در دل داشتی که این‌گونه مشت گره کرده‌ای؟» اما بعدها که شنیدم شهید همت نیز هنگامِ شهادت، دست‌شان را مشت کرده بودند و وقتی زمزمه‌ی گره شدنِ دستانِ حضرت آقا را در لحظه‌ی پرواز شنیدم، دریافتم که این تنها یک اتفاق نیست؛ رازی در این مشت‌های گره‌کرده نهفته است. رازی میانِ حیاتِ مجاهدانه و مرگِ سرافرازانه؛ همان‌گونه که شصت و سه سالگی و تقارن‌های آسمانی‌اش، رازی میانِ شهیدان است. انگار این مشت‌ها، گواهیِ ایستادگی تا آخرین تپشِ قلب بودند این یک سال، برای ما ماراتنی از دلتنگی بود. همیشه امیدم به نگاهِ آرام‌بخشِ حضرت آقا بود؛ تا اینکه در نهم اسفند، وقتی خبرِ شهادتِ ایشان در آسمان‌ها پیچید، دوباره یتیم شدم. در کمتر از نه ماه، هر دو پناهم را از دست دادم. امشب، در ایامِ غدیر، دوباره به یک سال پیش پرتاب می‌شوم. به همان تلفنِ آخر... من هنوز زنده‌ام. نفسی می‌کشم که نه از سرِ عادت، که از سرِ «تقدیر» است. خدایا! تو مرا نگه‌داشتی تا برای روزی خاص، برای کاری بزرگ در مسیرِ آرمانِ پدرانم باقی بمانم. من به امیدِ آن «رسالت»، زنده مانده‌ام؛ سرپا، استوار و چشم‌انتظار. 🔰 @m_fouji

🔴اینترنشنال مردم ایران رو هیپنوتیزم کرده... مهرداد فرهمند، خبرنگار سابق بی بی سی داره میگه نه مجری شبکه افقِ صدا و سیما ! 🔻 کانال #محمدنگینی‌پور خبرنگاربحران 👇 @mohamad_neginipor

#خیلی_مهم آیامی‌دانید: ۹۰ روز حمله‌ی آمریکا به یک کشور، یعنی چه؟ 🔹یعنی علی القاعده و به حسب تجارب گذشته، اتفاقاتی شبیه عراق باید در ایران می‌افتاد. تفتیش خانه‌به‌خانه توسط سربازان آمریکایی و قتل‌عام مردان به بهانه‌های واهی؛ و تجاوز به زنان و دختران ... !! 🔹یا شاید شبیه افغانستان، نابودی زیرساخت‌های ارتباطی و قطعی برق و آب و‌ گاز بر اثر حملات پی‌درپی و خداحافظی با نظام بهداشت و سلامت و آوارگی مردم، غارت و تجاوز و....! 🔹چرا آنقدر سخت بگیریم.کمترینش این بود که خدمات بانکی و اداری باید تعطیل می‌شد و تا روزی که آمریکا هوس می‌کرد تعیین تکلیف کند، زندگی مردم زیر فشار اقتصادی و اجتماعی له و نابود می‌شد. 🔹همین الانش کوبا، دو ماهی می‌شود که توسط ارتش تروریستی آمریکا محاصره است و خبری از برق نیست. البته هنوز جنگی آغاز نشده و همه‌ی این بحران‌ها فقط با محاصره رخ داده است. 🔹در ونزوئلا که نه جنگی رخ داده و نه محاصره‌ای، فقط یک رئیس جمهور به صورت شبانه سرقت شده و امروز با چنبره‌ی آمریکا بر منابعش، شاهد صف پمپ بنزین ۲۴ ساعته هستیم و در‌ کشور نفت‌خیز، مردمانش باید برای قطره‌ای نفت و بنزین، پول خون‌شان را بدهند. 🔹سوریه هم که دیگر گفتن ندارد. همین الانش که با آمریکا در صلح و سازش است، جنوب غرب کشورش تحت تصرف است و جرأت ندارد جیک بزند ... !! 🔹بگذریم.... انقدر از این‌نمونه‌ها در کشورهای دور و نزدیک چون لیبی و مکزیک و ویتنام رخ داده که نوشتنش یک طومار می‌طلبد! 🔹اما ایران پس از ۸۰ روز مقاومت در برابر حملاتی که هر کدامش می‌توانست کشوری را به خاک سیاه بنشاند، نه تنها یک وجب خاک نداده، بلکه امروز شبکه برق پایدار دارد، خدمات درمانی‌اش برقرار است، صف پمپ بنزین‌ها خلوت است، شبکه بانکی طبق روال عادی کار می‌کند، ادارات مشغول خدمت‌رسانی هستند، فضای شهر به لطف پاکبان‌ها، تمیز و چشم نواز است، مردم مشغول عبور و مرور هستند و زندگی در جریان است. 🔻اما چرا کسی چیزی نمی‌گوید؟ 🔹این اتمسفری که پس از جنگ در ایران برقرار است و برای ما عادی است، در نگاه دنیا خودش یک اعجاز است. کشوری که به ابتلائات همسایگانش دچار نشد، بلکه با نیروی مقاومت، هیمنه‌ی این نیروی اهریمنی را درهم شکست و حالا در تنگه‌ای به نام "هرمز" او را گرفتار کرده است. 🔹باید چشم‌ها را بشوییم و نعمت‌ها را ببنیم و روایت کنیم: «وَ اَمّا بِنِعمَةِ رَبِّکَ فَحَدِّث» [ضحی،۱۱] نعمت‌ها را آشکار کنید و آن‌ها را شکر کنید که: «لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ  وَلَئِنْ كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذَابِي لَشَدِيدٌ» [ابراهیم،۷] 🔹باید توجه داشت که همه اینها را در پرتو نعمت عظمای  ولایت  فقیه و حضور مردم و تبعیت آنها از آن ولایت الهی است ! 🔹امام خمینی رحمت‌الله‌علیه چقدر زیبا  فرمود: پشتیبان ولایت فقیه باشید تا به این مملکت آسیبی نرسد. 🔹اَللّهُمَّ عَجِّل لِولیکَ الفَرَج والعافیه والنصر «وَمَا النَّصرُ إِلّا مِن عِندِ اللَّهِ العَزيزِ الحَكيمِ» ┅┅┅┅🍃🇵🇸❤🇮🇷🍃┅┅┅┅┄ 🇮🇷 کانال اساتید انقلابی ونخبگان علمی @asatid_enghelabi ایتا و سروش

نهضت برای خدا قیام برای خدا عمل برای خدا هیچ وقت شکست ندارد... اوج خودسازی نیز، در مکتب خمینی است. چنان که رسول خاتم (ص)، یارانش را در اوج مبارزه تربیت می‌کرد. 🔰 @m_fouji

✅ تدابیر نیروهای مسلح در این روزها بی‌نظیر بود و در #حرکتی_ماهرانه، رژیم صهیونیستی را در #دوراهی_مرگ قرار داد ↩️ تا جایی که "دنی سیترونوویچ" رئیس سابق میز ایران در موساد گفت: «اسرائیل با دوراهی سختی روبه روست؛ یا واکنش نشان دهد و خطر درگیری مستقیم با آمریکا را بپذیرد یا عقب‌نشینی کند و به ایران اجازه دهد معادله جدیدی شکل دهد» و نیز "هری سیسون" فعال رسانه‌ای آمریکایی گفت: «#ترامپ دوباره در صحنه جهانی #تحقیر شد؛ او ضعیف است و نتوانست مانع اقدامات اسرائیل شود» 🔰 توئیت و ویراست #حجت_الاسلام_راجی 🔻 ما را در ویراستی دنبال کنید 💠 اندیشکده راهبردی سعداء 🆔 @soada_ir

امروز در هراتِ افغانستان، عده‌ای از جوان‌ها در اعتراض به بازداشتِ زن‌ها به دلیل نوع حجاب، با شعار "تحصیل ، کار ، آزادی" به خیابان‌ها آمدند. نیروهای طالبان‌ نیز با سلاح و چماق با آن‌ها برخورد کردند. ✍ همین چند روز پیش خدمتتان عرض نمودم که منتظر باشید به‌زودی افغانستان به‌هم خواهد ریخت (در پست بعدی مجدد فوروارد می‌کنم) کلان طرحِ صهیونیست‌ها برای بنده واضح و شفاف است. البته شما مردم شریف گوش شنوا دارید، ای کاش مسئولان محترم هم می‌شنیدند. ✅ کانال شخصی علی‌اکبر رائفی‌پور در ایتا👇 🆔 @raefipour