مَأمَن؛
امام زین العابدین[عَلَیهِ السَّلام]: <الرِّضا بِمَکرُوهِ القَضا، مِن أعلی دَرَجاتِ الیَقین> راضی بود
واویلا، روح عبادت کشته شد..
قلب همه به درد و غم آغشته شد
بر مصحف غمهای زینالعابدین(ع)
مرثیهی کرب و بلا نوشته شد..:))
مَأمَن؛
امام زین العابدین[عَلَیهِ السَّلام]: <الرِّضا بِمَکرُوهِ القَضا، مِن أعلی دَرَجاتِ الیَقین> راضی بود
کویش چرا بی زائر و بی سایبان است؟!
قبر غریبش وعده گاه عاشقان است:))
هدایت شده از سیفالله ؛
شهادتِ امامسجاد‹ع› ، پایانِ غمانگیزِ کربلا در خاموشیِ مدینه بود؛ پیکری که در عاشورا، شاهدِ پارهپاره شدنِ پدر شد، ۳۵ سال با اشکِ شبانه، آن مصیبت را زنده نگه داشت و با خطبههای آتشین در شام و کوفه، چهرهٔ امویان را رسوا کرد. سرانجام، در محرمِ سال ۹۵ هجری,به دستورِ ولید بن عبدالملک با زهر به شهادت رسیدو پیکرِ غریبش در کنارِ عمویش در بقیع آرام گرفت.
و اما غریبترینِ غریبانِ این عالم، خودِ تو هستی، ای وارثِ خونِ حسین‹ع›! ای امامزمانم، جانم به فدایت مولای غریبم، در شامِ غریبان، سرِ جدِّت بر نیزه بود و زینب‹ع› در خرابهها اشک میریخت. اما غربتِ تو از آن روز هم سختتر است. چرا که ما، که ادعایِ دوستیِ تو را داریم، در میانِ هیاهویِ دنیا، ظهورت را به فراموشی سپردهایم و نامت مقدس و زیبایت بر لبانمان غریب است. امامصادق‹ع› فرمود: «هر کس بمیرد و امام زمانش را نشناسد، به مرگِ جاهلیت مرده است». پروردگارا! از غفلتهایمان استغفار میکنیم. از تعلّق به دنیا، از بیتفاوتی نسبت به امام زمانمان، از آنکه نامش بر لبهایمان غریب است و قلبهایمان از محبتش خالی. خدایا به حقّ آن همه مظلومیت، به حقّ اشکهایِ بیپایانِ مادرجانحضرتفاطمه‹س› بر پیکرِ غرقخونِ حسین‹ع›، به حقّ نالههایِ سجاد در محرابِ خاموشِ شب، قلب مقدس و نورانی ِامام زمان را از ما راضی و خشنود بگردان و فرجِ مولایمان را نزدیک بفرما و ما را از یارانِ واقعی آن حضرت قرار بده.
اللهمعجللولیکالفرج.
بگو به کوفه،که در کربلا چه ها که نکردند
بگو چه ها که نشد با سر تو و دل زینب(س)
بگو که این اسرا از حریم شیر خدایند
بگو که ناقه ی عریان نبوده منزل زینب(س)..؛:))💔