دل به دل راه ندارد که اگر داشت، دلت لحظه ای یادِ من و این همه دلتنگی بود

ازابرِ دلتنگیِ من فقط خیالِ تو می بارد . . .

سهمِ ما در وسطِ معرکه‌یِ عشق چه بود ؟ غم و دلتنگی و حسرت همه یك جا باهم..

گیرم که به هرحال مرا برده ای از یاد؛ یک ذره دلت تنگ نشد خانه‌ات آباد؟

شب شده من موندم و غم تو :))

من نه آنم که دو صد مصرع رنگین گویم! من چو فرهاد یکی گویم و شیرین گویم:)

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌مرا جانی! و من تا کِی توانم زیست دور از تو...؟!

حتی اگر خيالِ منی، دوست دارمت ای آن‌كه دوست دارمت امّا ندارمت ...

من نه فرهادم نه مجنونم، ولی در عاشقی قهرمانِ دیگری در داستانی دیگرم...

روشنیِ روز تویی، شادیِ غم سوز تویی :)

‌ الحب هو أن لا أعزلك عن العالم، الحب هو أن أتركك بالزحام وأعلم تماماً أن قلبك لي ... عشق این است که تو را از عالم جدا نکنم، عشق این است که تو را در شلوغی رها کنم و بدانم قلبت تماماً برای من است.

اونجایی ک شادمهر میگفت: گیر کردم تو شبی که گفتی باید جداشیم.. 💔