#پاسخ به یک شبهه معاندان و جاهلان 🔸آیا حجاب یک مسئله فرعی است؟ 🔺 برخی با ذکر روایتی از امام علی علیه‌السلام مبنی بر انحطاط و زوال حکومت‌ها بخاطر ضایع و تباه کردن مسائل اصلی و پرداختن به مسائل فرعی، شبهه‌ای را مطرح می‌کنند که پرداختن به مسئله حجاب امری فرعی است و پیگیری آن و عدم توجه به مسائل اصلی مصداق همین حدیث امیر مومنان علیه السلام است. 🤔 اما آیا مسئله حجاب یک امر فرعی است؟ 🔹 تجربه تمدن‌های بشری دیگر مانند غرب جلوی روی ماست. #حجاب و #پوشش زنان در غالب جوامع، امری فراگیر بود. زنان اروپایی تا همین ۱۰۰ سال پیش بسیار پوشیده‌تر از زنان برخی جوامع اسلامی بودند. وقتی حجاب از جوامع غربی رفت به مرور منکرات و آسیب‌های جدی متوجه زندگی انسانی شد که حالا نتایج آن را می‌بینیم. 🔹تمام مسائل اصلی و فرعی جامعه بشری برای تنظیم و #تعدیل روابط انسانی است. حجاب و پوشش زن یکی از ستون‌های اصلی تنظیم‌گر این روابط است. وقتی از بین برود، اساس کانون #خانواده و جامعه و #هویت انسانی بسمت فروپاشی می‌رود. حجاب و پوشش زن یک مسئله اصلی و حتی تنظیم‌گر مسائل اصلی دیگر جامعه ماست 🔸 در حوزه #فرهنگ، تعلل و سهل‌اندیشی منجر به جابجایی معروف و منکر و از بین رفتن سنت‌های حسنه و جایگزینی منکرات و خبیثات در زندگی آحاد مردم و فروپاشی اساس جامعه خواهد شد. 🔸 برای مقابله با هر منکری فردا دیر است همین حالا باید اقدام کرد. @basirat_83

📼 صوت لو رفته معصی علی‌نژاد 🔹 #حجاب یکی از ستون‌های اصلی جمهوری اسلامی است که اگر آن را فرو بریزیم باقی کار براندازی آسان خواهد بود. #پست_ویژه

📹 #روایت_دیدار | روایتی از دیدار اخیر رئیس جمهور #روسیه با رهبر انقلاب اسلامی 👈 بی‌اعتمادی به آمریکا و غرب و تاکید بر افزایش همکاری‌های متقابل دو محور مهم دیدارهای گذشته پوتین با رهبر انقلاب بوده است. 💻 Farsi.Khamenei.ir

💡 کتاب آگاهی ⛔ می‌خواین راه سوءاستفاده دشمن‌ها رو ببندین؟ 🍃 از مسیر نهج‌البلاغه حرکت کنین 💫 نو+جوان؛ انرژی، امید، ابتکار @Nojavan_Khamenei

#نهج_البلاغه | #حکمت ۱۲۷ 🏷️ نكوهش سُستى در عمل ┄┅═✧ا﷽ا✧═┅┄ ❁• وَ قَالَ عليه‌السلام مَنْ قَصَّرَ فِي اَلْعَمَلِ اُبْتُلِيَ بِالْهَمِّ وَ لاَ حَاجَةَ لِلَّهِ فِيمَنْ لَيْسَ لِلَّهِ فِي مَالِهِ وَ نَفْسِهِ نَصِيبٌ ┅───────────────┅ ☜ و درود خدا بر او، فرمود: آن كس كه در عمل كوتاهى كند، دچار اندوه گردد و آن را كه از مال و جانش بهره‌اى در راه خدا نباشد خدا را به او نيازى نيست. ─┅•═༅𖣔✾✾𖣔༅═•┅─ ♻️ ترجمه فیض‌الاسلام: امام عليه السّلام (در زيان كوتاهى در بندگى) فرموده است: كسيكه در عمل و كار (بندگى خدا) كوتاهى كند (و وقت خود را صرف آبادى دنيا نمايد، براى بدست آوردن و هم براى بى‌نتيجه ماندن آن) بغم و اندوه دچار شود و خدا را راهى نيست در كسيكه در دارائى و جانش بهره‌اى براى خدا نمى‌باشد (كسيكه از دارائيش در راه خدا ندهد و در ترويج دين او نكوشد اميدوار رحمت او نباشد). 🇯‌ 🇴‌ 🇮‌ 🇳

‮امام عليه السلام در اين كلام حكمت‌آميز نخست به سرنوشت كسانى اشاره مى‌كند كه در انجام وظائف الهى خود كوتاهى مى‌كنند، مى‌فرمايد: «كسى كه در عمل كوتاهى كند، به اندوه گرفتار مى‌شود»؛ (مَنْ‌ قَصَّرَ فِي الْعَمَلِ‌ ابْتُلِيَ‌ بِالْهَمِّ‌) . ممكن است اين اندوه و غم در آستانۀ انتقال از اين دنيا باشد كه چشم برزخى پيدا مى‌كنند و سرنوشت رقت‌بار خود را مى‌بينند و فريادشان بلند مى‌شود و مى‌گويند: «رَبِّ‌ اِرْجِعُونِ‌ * لَعَلِّي أَعْمَلُ‌ صٰالِحاً فِيمٰا تَرَكْتُ‌» ؛ پروردگارا! مرا باز گردانيد، شايد در برابر آنچه ترك كردم (و كوتاهى نمودم) عمل صالحى انجام دهم». نيز ممكن است اشاره به غم و اندوه در سراى آخرت باشد، همان‌گونه كه قرآن از زبان آنها نقل مى‌كند كه مى‌گويند: «يٰا حَسْرَتىٰ‌ عَلىٰ‌ مٰا فَرَّطْتُ‌ فِي جَنْبِ‌ اَللّٰهِ‌» ؛ اى افسوس بر من از كوتاهى‌هايى كه در اطاعت فرمان خدا كردم». نيز شايد اين غم و اندوه در خود دنيا باشد، زيرا گاه انسان بيدار مى‌شود و از كوتاهى‌هايى كه كرده افسوس مى‌خورد و غم و اندوهى جان‌كاه او را فرا مى‌گيرد چرا كه مى‌بيند ديگران با اعمال صالح سراى جاويدان خود را آباد كرده‌اند و او با كوتاهى‌هايش سراى جاويد خود را ويران نموده است. البته جمع ميان اين سه تفسير نيز مانعى ندارد. سپس امام عليه السلام در ادامۀ اين سخن جملۀ پرمعنايى مى‌گويد كه در واقع شرحى است از كوتاهى در عمل. مى‌فرمايد: «خدا به كسى كه در مال و جانش نصيبى براى او نيست، اعتنايى ندارد»؛ (وَ لَا حَاجَةَ‌ لِلَّهِ‌ فِيمَنْ‌ لَيْسَ‌ لِلَّهِ‌ فِي مَالِهِ‌ وَ نَفْسِهِ‌ نَصِيبٌ‌) . اشاره به اين‌كه كسانى مورد عنايت پروردگار در دنيا و آخرتند كه از بذل جان و مال در راه خدا دريغ ندارند، و به بيان ديگر، ايمان و يقين و وفادارى خود را به اسلام در عمل ثابت مى‌كنند. درست است كه جان و مال همه از سوى خداست و اگر انسان در بذل آنها اقدام كند در واقع به خودش خدمت كرده است، زيرا خدا از همگان بى‌نياز است؛ ولى خداوند روى الطاف بيكرانش آن را به عنوان حاجتى از سوى خود گرفته است. اين سخن دربارۀ مؤمنانى كه داراى مقامات بالا هستند نيست، آنها فقط نصيبى از جان و مالشان را در راه خدا صرف نمى‌كنند، بلكه هرچه دارند در راه خدا مى‌دهند. جملۀ «لَا حَاجَةَ‌ لِلَّهِ‌» به معناى بى‌اعتنايى و اعراض خداوند از چنين افرادى است كه چيزى از جان و مال را در راه او نمى‌بخشند، زيرا كسى كه به چيزى يا شخصى نياز ندارد طبعاً اعتنايى هم به او نمى‌كند، بنابراين جملۀ «لا حاجة...» با توجه به اين‌كه خدا به هيچ كس نياز ندارد كنايه از بى‌اعتنايى است و منظور از بى‌اعتنايى اين است كه خدا آنها را از مواهب خاص و عنايات ويژه‌اش محروم مى‌سازد. اين تعبير مانند بيان كنايه‌آميز ديگرى است كه در آيۀ 67 سورۀ «توبه» دربارۀ منافقان آمده است: «نَسُوا اَللّٰهَ‌ فَنَسِيَهُمْ‌» ؛ آنها خدا را فراموش كردند و خداوند نيز آنها را فراموش نمود» يعنى از رحمت خود محروم ساخت. بعضى از مفسران نهج‌البلاغه در تفسير «نصيب» معناى ديگرى ذكر كرده‌اند كه با ظاهر عبارت سازگار نيست. گفته‌اند منظور از «نصيب» كسانى هستند كه خدا آنها را به بلاهايى در مال يا جانشان گرفتار مى‌كند و اين ابتلا به بلا نشانۀ اعتناى پروردگار به آنهاست زيرا خداى متعال به كسى كه اعتنا ندارد مصيبتى هم بر او وارد نمى‌كند؛ ولى روشن است كه منظور از «نصيب» در مال و جان بذل بخشى از مال و جان در راه خداست نه گرفتار خسران مالى و بلاهاى نفسانى شدن

#مطالعه #داستانهای_شگفت #شهید_دستغیب 64 - تعبیری درست جناب آقای سید ضیاءالدین تقوی که چند سال است از شیراز به تهران مهاجرت نموده و آنجا مقیم شده اند نقل فرمودند که روزی در منزل مرحوم آقای شرفه ( در آن زمان مرحوم سید شرفه بزرگِ منبریهای شیراز بود ) میهمان بودم و همانجا در خواب قیلوله ( پیش از ظهر ) دیدم آیت اللّه آقا سید علی مجتهد کازرونی در حمّام است و خوابیده و کیسه کِش مشغول کیسه کشیدن بر بدن شریف اوست و متصل چرکهای بسیاری از بدنش خارج می شود به طوری که موجب تعجّب و حیرت من شد که این چرکها کجا بوده ؟ چون بیدار شدم به مرحوم شرفه خوابم را گفتم ایشان سخت متأثّر شد و گفت مُردن آقا سید علی نزدیک است و افسوس که چنین گوهری بزودی از کف ما می رود . از منزل آقای شرفه بیرون آمدم و از حال آقای آسید علی بی خبر بودم. پس از اهل اطلاع جویای حالش شدم گفتند بالأخره عصر همان روز از دنیا رفت و معلوم شد خواب من هنگام سکرات مرگ ایشان بوده است. رؤیای صادقانه ای که اضغاث احلام نباشد آن است که در خواب به واسطه اینکه از عالم ماده تا اندازه ای بریده شده به عالم ملکوت متصل می شود و حقایق امور را غالباً به صور مناسب آن درک می کند و چون حقیقت مرگ برای مؤمن تخلیص و نجات از کثافات ماده و آزادی از آفات و قیود طبیعت است و جناب سید مرحوم در حال سکرات بوده، حقیقت این حالِ خلاصی او از انواع آلودگیهای عالم طبیعت است آقای تقوی ایشان را در حمام دیده که مشغول تنظیف او هستند . در جلد 3 بحار روایت کرده که امام دهم حضرت علی بن محمدالهادی علیه السلام بر یکی از اصحابشان که در مرض موت بود وارد شدند، محتضر گریان و از مرگ سخت هراسان بود، امام علیه السلام به او فرمود بنده خدا ! از مرگ، ترسناکی چون آن را نمی شناسی آیا می بینی هرگاه بدنت چرک و کثیف شود به طوری که از زیادی کثافت آن سخت ناراحت باشی و در بدنت قرحه ها و جرب پیدا شود و بدانی اگر حمام روی و خود را در آن شستشو کنی تمام آنها برطرف می شود و راحت می شوی آیا از رفتن به حمام کراهت داری و نمی خواهی در این حال به حمام روی ؟ گفت بلی ای پسر پیغمبر صلّی اللّه علیه و آله فرمود : این مرگ به منزله حمام است و آن آخر منزلی است که در آن از تمام آلودگیها پاک می شوی و چون از آن گذشتی از هر غصه و ناراحتی نجات یافته ای و به هر سروری و خوشی رسیده ای؛ پس آن مرد آرام گرفت و خوش شد و تسلیم مرگ گردید پس چشمان خود را بر هم گذاشت و از دنیا رفت.