🔻 گفت‌وگوی عراقچی و رئیس جمهور روسیه پوتین: هفته گذشته پیامی از مقام رهبری ایران دریافت کردم/ مردم ایران شجاعانه و قهرمانانه برای حاکمیت خود می‌جنگند/ ما هر کاری را که به نفع ایران و کشورهای منطقه باشد، انجام خواهیم داد #رصد_تحلیل

🔴 پوتین: پیام رهبر انقلاب ایران را دریافت کردم 🔻رئیس جمهور روسیه: 🔹پیام رهبر معظم انقلاب ایران را دریافت کردم. 🔹روسیه هر کاری را که منافع ایران و سایر کشورهای منطقه را تامین کند، برای برقراری صلح در خاورمیانه در اسرع وقت انجام خواهد داد. 🔹روسیه امیدوار است مردم ایران بر این دوره دشوار غلبه کنند و صلح در کشور حاکم شود. 🔻 وزیر خارجه ایران: 🔹روابط بین روسیه و ایران که نمایانگر مشارکت استراتژیک است، تقویت خواهد شد . 🔹رهبر معظم انقلاب و رئیس جمهور پزشکیان بهترین آرزوهای خود را به پوتین ابلاغ کردند.

🎥 تصاویری از دیدار عباس عراقچی وزیر امور خارجه با ولادمیر پوتین رئیس جمهور روسیه

آقای حسین دارابی... اولا بالاترین مسئولی که از مردم خواست حضور گسترده در خیابان داشته باشن خود وجود مبارک امام سید مجتبی خامنه ای عزیز بود، و ایشان قطعا با اطلاع از همه ی مسائل(امنیتی، سیاسی، اقتصادی) چنین دستوری صادر فرمودن... پس اگر با این مطلبی که شما نوشتی، نا امیدی برای حضور در تجمعات برای کسی ایجاد بشه، در واقع با امر رهبرت مقابله کردی... ثانیا مخاطب از شما خواسته حرفش رو به گوش مسئولین برسونی، نه اینکه بیای تو کانال جار بزنی و ایجاد نا امیدی کنی،شما فعال مجازی معروفی هستی، دسترسی هم به مسئولین داری، برو دو تا نماینده مجلس و مسئول رو ببین و بهشون درد مردم رو بگو، نه اینکه بیای یه مطلب نا امید کننده از حضور در تجمعات مقدس شبانه ملت بنویسی و همه رو دلسرد کنی... ثالثا، آقای دارابی، یعنی شما از وضعیت اقتصادی تحت تاثیر جنگ خبر نداری؟یعنی الان از محدودیت های مالی دولت خبر نداری؟ بجای دلگرمی دادن به مردم و دعوت کردن شون به صبوری و استقامت و پایداری و اینکه این روزها میگذره و قطعا بعد از پیروزی در جنگ ان شاالله روزهای خوب میرسه،باید بیای تجمعات و وضعیت معیشتی رو گره بزنی به هم؟ واقعا از خدا نمیترسی؟ واقعا شده یک بار بشینی به این موضوع فکر کنی، بگی الان این مطلب رو من بنویسم، اگه یکی بخاطر این مطلب من دیگه نره توی تجمعات قیامت چی باید جواب بدم...؟ آقای دارابی نمیخوای این بساط ناامید کردن مردم و دلسرد کردن شون نسبت به مسئولین رو تموم کنی؟ بس نیست واقعا؟ #تواصوا_بالحق #ناامید_کردن_مردم_ممنوع #ولایتمدار_حقیقی_باشیم ✅@sarbazseyedali31313

بعضی می‌گویند ما تابع ولایتیم، اما تشکیلات حکومت را قبول نداریم! «جايگاه ولىّ، قبل و پس از استقرار حكومت اسلامى، ولايت را با اين مفهوم وقتى‌كه مطرح مي‌كنيم، در دوران اختناق، يعنى دوران مبارزه براى تشكيل حكومت، ايجاد يك تشكيلات است. بدون يك تشكيلات كه محور آن تشكيلات، آن ولى باشد، چه پيغمبر، چه امام، چه فقيه، نمي‌توان ولايت را برقرار كرد، نمي‌توان مبارزه را ادامه داد. البتّه تشكيلات كه مي‌گوييم، منظورمان شكل تشكيلات‌هاى معمولى عرفى عالم نيست. حتماً حزبى باشد، سازمانى باشد با همان خصوصيّات؛ نه، رابطه‌هاى منظّم و همان‌كه اوّل تعريف كردم؛ پيوند؛ پيوند مستحكم، مثل پيوندى كه بين عناصرى در ايران و امام بود. آن‌وقت بين همه‌ى مردم و امام پيوند نبود؛ بين يك عدّه‌اى در ايران و امام پيوند بود، در طول ساليان اختناق كه حالا شما بعضى‌هايتان اينجا بوديد، از نزديك بوديد، شايد خودتان جزء آن زنجيره‌ى پيوند بوديد، بعضى هم از دور ديديد به‌هرحال مسائل را؛ اين مال دوران اختناق است. بعد كه حكومت اسلامى تشكيل شد، همين ارتباط و تشكيلى كه آن روز وجود داشت، در جمع مسلمانان پذيرفته‌ى اين راه و اين دين، حل مي‌شود؛ يعنى به اين تعبير مي‌خواهيم بگوييم آن دايره‌ى اين زنجيره، به ميزان خيلى زيادى ناگهان توسعه پيدا مي‌كند. پيغمبر يك روز خودش بود و يك هفتاد هشتاد نفر آدم در مكّه؛ آن ولايت وجود داشت. بعد كه آمدند مدينه، اين هفتاد هشتاد نفر تبديل شدند به چند هزار نفر. شهر مدينه مثلاً شايد حدود ده پانزده هزار نفر جمعيّت داشته، با اطرافش، تدريجاً هم روستاها و مانند اينها زياد شده بودند؛ اينها خارج از ولايت كه نبودند، اينها پيوند داشتند؛ به چه پيوند داشتند؟! به ولىّ. ولىّ كدام است‌؟ آن كسى كه در محور است. آن مركز، ولى است، ديگران هم مثل محيط دايره از هر نقطه‌اى كه مي‌خواستند حركت بكنند، به اين ولى مي‌رسيدند؛ يعنى، ولى مركز و محور حقيقى بود و همه از همه‌جا به او ارتباط پيدا كردند، منتها بعضى در يك دايره‌ى واقعى، نه فرعى؛ دايره‌ى واقعى كوچك‌ترى؛ بعضى در يك دايره‌ى بزرگ‌ترى و همه در دايره‌ى جامعه‌ى اسلامى. و اين ولايت، همان ولايت قبل از پيروزى است. ولايتى كه بر سر محور او پيغمبر است و پيغمبر هم حكومت دارد، عيناً همان ولايتى است كه در دوران اختناق و دوران مبارزه بود كه باز هم در محورش پيغمبر بود؛ منتها افرادش كمتر بودند، حالا افرادش بيشتر شدند؛ « يَدْخُلُونَ فِي دِينِ اَللّٰهِ أَفْوٰاجاً » چون آسايش پيدا شده، فوج فوج مى‌آيند. البتّه همه هم برادرند، نه اينكه بى‌خودى بيايند، نه؛ خوبند، برادرند، همه هم از ما هستند. منتها در سابق، قبل از اينكه پيغمبر بيايد مكّه، اينها ديگر نبودند، در مدينه بعداً اينها ملحق شدند يا از خود مكّه بودند، بعداً آمدند... و شناختند؛ به‌هرحال جزو اين دايره‌ى بزرگ شدند. پس آنچه كه شما در دوران مدينه يعنى دوران پيروزى انقلاب، به نام حكومت و در مركز اين حكومت، شخص ولى، ملاحظه مي‌كنيد اين عيناً همان چيزى است كه در دوران اختناق، يعنى در دوران مكّه، به نام يك پيوند، يك جمع، يك گروه، وجود دارد؛ فرقى نكرده است، منتها بزرگ‌تر شده، متشكّل‌تر شده، پيچيده‌تر شده طبيعتاً و شده اين. مسئوليّت‌هاى بيشترى هم روى دوشش نشسته. ما در دوران مكّه و مدينه‌مان، دوران مكّه‌مان مال قبل از 57 بود، دوران اختناق ما؛ دوران مدينه‌مان هم حالا است؛ عيناً همين را داريم. البتّه ولىّ ما امام ما است و دايره‌ى نزديك به امام از لحاظ ولايت، دولت و تشكيلات دولتى و حكومتى است، حالا اعمّ از رئيس‌جمهور و تشكيلات دولت و دستگاه اداره‌كننده‌ى دولت. اين ولايت، يعنى اين پيوند، شكل صحيحش آن شكلى است كه از هر نقطه‌ى از اين جامعه، از اين دايره‌ى وسيع، آغاز مي‌شود تا به اين محور و به اين مركز، از اين طريق برسد. من امروز مي‌شنوم كه بعضى‌ها در اين كشور اظهار مي‌كنند كه ما فلان تشكيلات را قبول نداريم، تابع ولايت فقيه‌ايم. اين اصلاً تصوّر غلطى است، چون ولايت فقيه جز اين طريق، طريقى ندارد. يعنى مركز و محور كه ولايت‌فقيه است، جز اين طريق دايره‌ى كوچك كه طريق دولت است، اصلاً هيچ راهى ندارد؛ اصلاً قاعدتاً بايد عبور كرد تا به آن مركز رسيد. اين براى ما يك درس است؛ اين براى ما يك تصوّر درست از همه‌ى جامعه‌ها و انجمن‌ها و تشكيلات‌هايى است كه به وجود مى‌آيد.» در ديدار با جامعه‌ى اسلامى هيئت علمى دانشگاه ملّى ايران ۱۳۶۱٫۲٫۷ #عقلانیت #ولایتمداری_واقعی

درباره جنگ چهارم مهدی محمدی 7 اردیبهشت 1405 اگر دوباره جنگی آغاز شود، جنگ چهارم خواهد بود نه فاز دوم از جنگ سوم. در این مرحله هدف امریکا خروج از وضعیت تحقیر و شکست، و هدف رژیم فرصت طلبی برای وارد کردن زخم های ماندگار خواهد بود. این جنگ بر اساس محاسبات منطقی آغاز نخواهد شد. محاسبات منطقی می گوید امریکا نباید بیش از این ضعف ارتش خود را آشکارسازی کند، باید راهی برای خروج از بحران بیابد و باید اسراییل را بابت برآوردهای نادرست تنبیه و با آن فاصله گذاری کند. اما در عمل داستان چیز دیگری است. جنگ احتمالا آغاز خواهد شد چون ترامپ از حیث روان شناختی نمی تواند شکست را بپذیرد، مرتبا اطلاعات نادرست دریافت می کند و این اطلاعات را چون خوشایند اوست می پذیرد. ترامپ درصدد پیروزی نیست، انتقام می خواهد. این جنگی مبتنی بر احساسات ترامپ است نه عقلانیت راهبردی و نظامی امریکا. جنگ اکنون در نوعی وضعیت بن بست است و از سمت امریکا عوامل غیرمنطقی آن را هدایت می کند نه محاسبات منطقی مبتنی بر طرح ریزی، راهبرد، وضعیت نیرویی و یا تناسب میان امکانات و اهداف. ترامپ می داند که همه فکر می کنند جنگ را باخته و می خواهد قضاوت ها را درباره خود تغییر بدهد. اینجاست که روان شناسی بر راهبرد مقدم می شود. از دید ایران این بار باید پیروزی کامل شود. کامل شدن پیروزی به معنای احیای بازدارندگی و ایجاد یک نظم جدید امنیتی است. بنابراین عملا خط قرمزی وجود نخواهد داشت. درک ایران از واقعیت جنگی این است که باید جنگ را از حیث زمانی و مکانی فراتر از برآورد دشمن ببرد. این روش جواب داده. مشکل اصلی راهبرد ترامپ این است که نمی تواند یک پایان بندی تعریف کند. حتی اگر رهبران ایران باز ترور شوند قطعا کسان دیگری جای آنها را خواهند گرفت. حتی اگر زیرساخت ایران ضربه بخورد، نهایتا بازسازی خواهد شد همچنان که زیر ساخت پتروشیمی همین حالا با سرعتی خیره کننده در حال بازسازی است. ترور رهبران یا ضربه به زیرساخت، یعنی حداکثر کاری که ترامپ می تواند بکند، باز هم از دید کسانی که معتقدند ترامپ گند زده وجنگ را باخته، او را تبدیل به فرد پیروز نمی کند. آنچه گفته خواهد شد این است که او شکست خورده و در حال انتقام گیری کور است. او بازنده تر خواهد شد. این جنگ می توانست یک نقطه تعادل داشته باشد و با آن ختم شود. آن نقطه تعادل می توانست درک این نکته از جانب امریکا باشد که نباید در مسئله ایران مانند کودکان نابالغ دنبال اسراییل راه بیفتد و اینکه رژیم در حال سوء استفاده از امریکاست. اما ترامپ در حال از دست دادن فرصت درک این نقطه تعادل است. وضعیت فعلی ایران را ریسک پذیرتر خواهد کرد. تاریخ جنگ ها می گوید اجتناب از غافلگیری تقریبا غیرممکن است اما آنچه سرنوشت جنگ را معین می کند نه ضربه روزهای اول بلکه روند جنگ در میان مدت و حفظ قدرت ریسک تا پایان آن است. این درسی است که ما از دو جنگ اول آموخته ایم. فهم این موضوع که آغاز جنگ به معنای پیروزی در جنگ نیست احتمالا از سطح فهم ترامپ بسیار بالاتر است. نگاه به تاریخچه جنگ ها نشان می دهد در واقع هیچ وقت رابطه معناداری بین آغاز کندگان جنگ ها و طرف های پیروز وجود نداشته است. همیشه محاسبات غلط نهایتا بر هیجانات اولیه غالب می شود. درس آخر را می توان از معمای زندانی در نظریه بازی ها گرفت. این معما نهایتا می گوید برخی تصمیمات در ابتدا چندان عقلانی به نظر نمی رسند ولی در ادامه جنگ معلوم می شود از خیلی تصمیمات دیگر بهترند. منطقه ای کردن جنگ توسط ایران یک نمونه واضح است. باز هم از این موارد هست. وقتش باید برسد. سوال بزرگ این است: در آغاز یا در آستانه جنگ چهارم کدام تصمیم های ظاهرا غیرعقلانی و ریسکی را باید گرفت که در ادامه نبرد معلوم خواهد شد از همه تصمیم ها عقلانی تر است؟ این سوال سختی است اما خوشبختانه جواب دارد. جنگ چهارم نباید با بن بست به پایان برسد. @mohammadi61

رژیم چنجی که رقم خورد! 🔥✊🏻 #ایران #آمریکا 🎨@Ykta_Graphi | یکتاگرافی

در مورد این دیدار، این نکته رو هم باید مدنظر داشت؛ که در عرف دیپلماتیک، معمولا دیدارها با همسطح شکل می‌گیره، یعنی وزیر امور خارجه با وزیر امور خارجه اما در زمانی که شخصیت سیاسی، حامل پیام مهمی باشه، سطح دیدارها و استقبال متفاوت می‌شه. طبیعتاً دکتر عراقچی حامل پیام مهم و خاصی بوده که پوتین طرف دیدارش بوده.