eitaa logo
محمد ابوی سانی | قیام🇮🇷🇵🇸
2.4هزار دنبال‌کننده
10هزار عکس
3.7هزار ویدیو
113 فایل
بازنشراخباروارائه تحلیل های سیاسی، فرهنگی و اجتماعی مدرس حوزه و دانشگاه عضومجمع خطبای جوان کشور(مشعر) مشاور ازدواج و خانواده و مدرس دوره های خانواده متعالی عضو و مدرس دبیرخانه صالحین _«ایتا»PV @ghiam89 وقت مشاوره: 09395195885 https://virasty.com/Ghiam89
مشاهده در ایتا
دانلود
سوپرانقلابیون؛ یک رهبر مطیع می‌خواهند، نه یک مقتدای مقتدر! از مقتدا تا مُجری؛ نقدی بر منطق سوپرانقلابی‌گری مدت مطالعه: ۳ دقیقه این متن تلاش می‌کند عمق انحرافِ جریانی را نشان دهد که ولایت را نه برای «هدایت»، بلکه فقط برای «حمایت از خود» می‌خواهد. دیباچه در نظام اندیشه‌ی انقلابی، مرز ظریفی میان «سربازی» و «جنگجویی» وجود دارد؛ مرزی که بی‌توجهی به آن، می‌تواند انقلابی‌ترین شورها را به خسارت‌بارترین شرها تبدیل کند. مسئله اینجاست: ما امام را برای «راهبری» می‌خواهیم یا برای «رهروی» از تشخیص‌های خودمان؟! ۱. بحرانِ هویت: سرباز در برابر جنگجو سرباز، پروژه‌ی خود را در دلِ کلان‌پروژه‌ی «امام» تعریف می‌کند. برای او، راهبرد و روش هر دو از مبدأ هدایت صادر می‌شوند. سرباز کسی است که در هندسه‌ی فکری او، «ایستادن» به فرمان امام، همان‌قدر انقلابی‌گری است که «تاختن» به فرمان او. او به دنبال مقصد است و مقصد را همان‌جایی می‌بیند که امام ایستاده باشد؛ چه در میانه میدان جنگ، چه در پای میز مذاکره. اما «جنگجو» لزوماً سرباز نیست. جنگجو به دنبال میدان می‌گردد تا «شهوتِ تشخیصِ» خود را اشباع کند. او امام را به مثابه یک «مقتدا» نمی‌خواهد که نگاهش را تنظیم کند؛ او امام را به مثابه یک «سرکرده» می‌خواهد تا مطامع، خشم‌ها و پیش‌فرض‌های ذهنی او را لباس مشروعیت بپوشاند. ۲. درس‌گفتارِ کوفه؛ وقتی امام، ابزار می‌شود اگر در تاریخ باریک شویم، انحرافِ بزرگِ کوفیان نه در «عدم شناخت»، بلکه در «وارونگیِ نسبت» با امام بود. سوپرانقلابی‌های آن روزگار، راهبر را برای «هدایتِ نگاه‌شان» نمی‌خواستند؛ آن‌ها به دنبالِ کسی بودند که «پروژه‌ی شخصی» آن‌ها را امضا کند. برای آن‌ها، امام تا زمانی اعتبار داشت که کارکردِ «ابزاری» برای تحقق تشخیص‌های تند و تیزشان داشته باشد. آن‌ها امام را برای ارضای حسِ مبارزه‌جویی خود می‌خواستند، نه برای فهمِ مصلحتِ اسلام. به همین دلیل، وقتی دیدند تدبیرِ امام با «رادیکالیسمِ خودسرانه‌ی» آن‌ها همخوانی ندارد، او را رها کردند. در واقع، آن‌ها وقتی دیدند امام قرار نیست «مجریِ تشخیصِ» آن‌ها باشد، تاریخ مصرف او را تمام‌شده پنداشتند. ۳. سوپرانقلابی‌گریِ معاصر؛ تقلیلِ امام به «وویس‌پلیر» این عارضه در فضای امروز نیز بازتولید شده است. سوپرانقلابیِ معاصر، در یک پارادوکسِ رفتاری، مدعیِ ولایت‌مداریِ مطلق است اما در عمل، مقتدایی می‌خواهد که «مطیعِ» او باشد! او از امام انتظار دارد که در دعواهای جناحی، در نفیِ این و آن، و در انتخاب روش‌های مواجهه با جهان، دقیقاً همان مسیری را برود که «تندرویِ شخصیِ» او حکم می‌کند. او امام را برای نصرت بر رقیب سیاسی (از اصلاح‌طلب تا قالیبافی) می‌خواهد؛ نه برای فهمِ مصلحتِ کلانِ نظام. او راهبر را برای کوبیدنِ آمریکا و اسرائیل می‌خواهد، اما فقط با «نسخه‌ی خودش و برای دل خودش». مشکل اصلی اینجاست: این جریان، خود را «ضبط‌صوتِ» امام نمی‌بیند که طنینِ صدای او را منتشر کند، بلکه امام را «وویس‌پلیرِ» خود می‌خواهد تا فقط فایل‌های صوتیِ تولیدشده در کارگاهِ ذهنیِ سوپرانقلابیون را با صدای بلند پخش کند! ۴. فرجامِ سخن: عقلانیت، مرزِ میانِ حق و باطل ولایت‌مداریِ واقعی، یعنی پذیرشِ عقلانیتِ راهبر، حتی وقتی با «منِ» رادیکالِ ما در تضاد است. کسی که امام را فقط برای «تأییدِ خود» می‌خواهد، در حقیقت در حال «پرستشِ تشخیصِ خویش» است، نه تبعیت از ولایت. انقلابی‌گریِ منهایِ سربازی، چیزی جز یک «جنگجوییِ خودسرانه» نیست که در بزنگاه‌های سخت، صلحِ امام حسن (علیه‌السلام) را برنمی‌تابد و در کربلایِ تشخیص‌های غلط، راهبر را تنها می‌گذارد. راهِ نجات، بازگشت به هویتِ «سربازی» است؛ جایی که عقلانیت و اطاعت، در هم گره می‌خورند. همین؛ و تامل در همین، شاید مایۀ عاقبت‌بخیری ما در ابتلائات آخرالزمانی باشد! ✍ حجةالاسلام محمد منتج
✉️ متن کامل پیام رهبر انقلاب اسلامی خطاب به ملت ایران درباره تفاهم‌نامه رئیس‌جمهوران ایران و امریکا ▪️بسم‌ الله‌ الرّحمن ‌الرّحیم 📄ملّت پرشور و باوفای ایران 💬همانگونه که مطلع شُدید، تفاهم‌نامه‌ای بین رئیس‌جمهوران ایران و امریکا امضا شد. در مسیر رسیدن به این مرحله، مسئولین امر، از سر دلسوزی و با حُسن نظر، تلاش‌های زیادی را به‌عمل آوردند و البته این رئیس‌جمهور امریکا بود که از روی استیصال، از انواع اهرم‌ها برای این امر استفاده می‌کرد. 💬بنده علی‌الاصول، نظر دیگری داشتم ولی از باب تعهّدی که رئیس‌جمهور محترم به‌عنوان رئیس شورای عالی امنیّت ملّی از طرف خود و سایر اعضا در پاسداشت حقوق ملّت ایران و جبهه مقاومت به بنده دادند و تصریح به قبول مسئولیت آن نمودند، اجازه‌ی آن را صادر نمودم‌. ایشان همچنین تصریح کرده‌اند که اگر طرف آمریکایی بخواهد زیاده‌خواهی کند زیر بار آن نخواهند رفت. از این لحظه، ما یعنی شما ملت سرافراز و این خادم ناچیز، منتظر تحقّق شروط گفته‌شده خواهیم بود. امّا بدیهی است مذاکرات حضوری که در آینده برقرار خواهد شد، به معنی پذیرش نظر دشمن نخواهد بود. امیدواریم که دعای خیر سرورمان عجّل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشّریف انواع نصرت‌ها و فتوحات، برای ملّت باشرف ایران به ارمغان آورد. 🔻والسّلام علیکم و رحمة الله و برکاته ✍🏼سید مجتبی حسینی خامنه‌ای 🗓 ۲۸/خرداد/۱۴۰۵ 📲 @rahbar_enghelab_ir
💬 از این لحظه، شما ملت سرافراز و این خادم ناچیز، منتظر تحقّق شروط گفته‌شده خواهیم بود. | ۲۸/خرداد/۱۴۰۵ 📝 متن کامل پیام 📲 @rahbar_enghelab_ir
📝 تلاش‌های دلسوزانه مسؤولان، استیصال رئیس‌جمهور امریکا 💬 تفاهم‌نامه‌ای بین رئیس‌جمهوران ایران و امریکا امضا شد. در مسیر رسیدن به این مرحله، مسئولین امر، از سر دلسوزی و با حُسن نظر، تلاش‌های زیادی را به‌عمل آوردند و البته این رئیس‌جمهور امریکا بود که از روی استیصال، از انواع اهرم‌ها برای این امر استفاده می‌کرد. | ۲۸/خرداد/۱۴۰۵ 📝 متن کامل پیام 📲 @rahbar_enghelab_ir
💬 مذاکرات حضوری که در آینده برقرار خواهد شد، به معنی پذیرش نظر دشمن نخواهد بود.| ۲۸/خرداد/۱۴۰۵ 📝 متن کامل پیام 📲 @rahbar_enghelab_ir
هدایت شده از کشکول|محسن مهدیان
🔻درباره «تحمیل» بعضی‌ها از عبارت «نظر دیگری داشتم» در پیام رهبر انقلاب، بوی تحمیل استشمام کرده‌اند. این برداشت خطای عجیبی است. تحمیل دو شرط دارد: اول اینکه تحمیل‌کننده اراده تحمیل داشته باشد و دوم اینکه تحمیل‌شونده ناگزیر از پذیرش باشد. حال آنکه رهبر جامعه صریحاً می‌گویند «اجازه آن را صادر کردم». یعنی امکان مجوز ندادن هم وجود داشته است. دلیل این اجازه را هم روشن بیان می‌کنند؛ مسئولیت و تعهد رئیس‌جمهور و سایر اعضای شعام در پاسداشت حق مردم. طرف مقابل این تصمیم نیز محصول عقل جمعی نظام است. مگر وقتی مردم رئیس‌جمهور انتخاب می‌کنند، اگر فرض کنیم نظر شخصی رهبر بر فرد دیگری بوده باشد، می‌توان نام آن را تحمیل گذاشت؟ اتفاقاً امام جامعه از خروجی سازوکار قانونی و عقل جمعی حمایت می‌کنند. به نظر می‌رسد بیان این نکته در متن، کمک به دولت هم هست. پیامی روشن که این مجوز، چک سفیدامضا نیست و همه باید در تحقق شروط و تعهدات پای کار باشند. از سوی دیگر، دست دولت در برابر دشمن نیز پرتر است؛ چرا که می‌تواند بگوید از صدر تا ذیل نظام، مطالبه واحدی وجود دارد و همه بر تحقق حقوق ملت و جبهه مقاومت ایستاده‌اند. نکته مهم‌تر اینکه این پیام، فقط خطاب به دولت نیست؛ خطاب به همه ماست. معنایش این است که حتی اگر کسی پیش از این نظر دیگری داشته، اکنون که نظر نهایی رهبر بر حمایت از تصمیم جمع و مجوز صادرشده قرار گرفته، وظیفه همگان کمک به تحقق شروط و موفقیت این مسیر است. همان‌گونه که ایشان از خروجی عقل جمعی حمایت کرده‌اند، دیگران نیز باید از مجادله بر سر نظرهای پیشین عبور کنند و برای تحقق حقوق ملت، یک‌صدا و هم‌جهت عمل کنند. @mahdian_mohsen
هدایت شده از احمد صابری تولایی
زمان: حجم: 837.3K
📣📣📣📣 دو نکته مهم درباره پیام اخیر مقام معظم رهبری حتمااااا منتشر بفرمایید تا خناسان سوء استفاده نکنند https://eitaa.com/joinchat/623968257C458e20d062
هدایت شده از کرامت و بصیرت
متن و فرامتن پیام تاریخی رهبر عظیم الشأن انقلاب 🔻نکات ویژه پیام تاریخی رهبر معظم انقلاب 🔰 نکته کلیدی: مسئولیت این تفاهم با رئیس‌جمهور است. 1⃣ نکات ویژه در متن: الف) تفاهم‌نامه‌ای بین رئیس جمهوران ایران و آمریکا است ب) رهبر انقلاب طبق اصل همیشگی عدم مذاکره با آمریکا نظر دیگری داشتند ج) مسئولیت این تفاهم با رئیس‌جمهور است. د) رهبر انقلاب همراه با مردم مبعوث شده منتظر تحقق شروط گفته شده خواهند بود. 2⃣ نکات ویژه فرامتن پیام: الف) تعارف‌زدایی از عرصه سیاسی کشور ب) تاکید رییس جمهور و اعضای شعام بر مصلحت بودن این توافق ج) احترام رهبر انقلاب به نظر اعضای شعام و حفظ ساختارهای نظام د) نه به این تفاهم با بدبینی مطلق (برجام) و نه با خوش بینی مطلق (فتح الفتوح) تحلیل کنیم. ه) رهبری در این پیام هم مسئولین کشور را زیر سوال نبردند و هم خواسته شان از مردم را برای حمایت و مقاومت و مطالبه برای تحقق شروط تفاهم را مطرح کردند. ✅ دریافت اخبار و موضوعات تحلیلی در کانال کرامت و بصیرت :👇 https://eitaa.com/joinchat/2774532098Cded73a3163
🟢 پیامدهای پیام هوشمندانه و حکیمانه رهبری 🔻اعتبار مسئولین و مردم یا عدم اعتبار همه چیز گردن امام است 🔹با پیام حکیمانه و هوشمندانه رهبری اگر این توافق و تفاهم موفق شود: «مسئولین کشور اعتبار می‌گیرند.» اگر این تفاهم شکست بخورد: «کسی نمی‌تواند بگوید مسئولین صرفا مجری دستورات بوده اند.» 🔹امیدواریم صراحت بیان اماممان را به صورت اصولی و محکم و با مطالبه ی جدی و درست پیش ببریم. 🔹دستور رهبری را چماق نکنیم برای «شکستن سپر وحدت« که توصیه ی اکید امام شهید و امام حاضرمان هست. 🔹دستور رهبری را تبدیل نکنیم به «عامل تسویه حساب های سیاسی و انتخاباتی». 🔹دستور مقتدرانه رهبری را تفسیر به «ضعف و تحمیل به رهبری» نکنیم؛ رهبری که خودش میگوید من علی الاصول نظر دیگری داشتم اما به نظر مسئولین احترام گذاشتم، به معنای «ضعف رهبری و تحمیل و دست بسته بودن» نیست. ✅ رهبر عظیم الشان انقلاب: ▪️هم آمریکا را با این کار منفعل کردند ▪️هم دست خیابان را برای مراقبت هوشمندانه باز کردند ▪️ هم با «تعبیر دلسوزی و حسن نظر درباره مسئولین» مانع تهمت خیانت به مسئولین شدند ▪️و هم ساحت رهبری را از گزاره «ما در همه چیز فقط مجری دستورات رهبری بودیم» منزه کردند. 🔹اصول از نگاه امام انقلاب چیست؟ ▪️ اصول یعنی «اصل همیشگی عدم مذاکره مگر در موارد استثناء» به همین دلیل فرمودند: «مذاکره حضوری به معنای پذیرش نظر دشمن نیست». ▪️یعنی «اصل وحدت و تاکید همیشگی امام شهید و امام رشید بر اتحاد مقدس». ▪️یعنی اصل «انتقاد و مطالبه و نظارت با کسب اطلاع و لحن مناسب». ✍جعفر ولایی منش
پیام رهبری روشن و واضح است. صریح است و با کسی رودربایستی ندارد. شجاعت از قلم آیت‌الله سیدمجتبی خامنه‌ای می‌چکد. در عین تایید دلسوزی و حسن‌نظر مسئولین مذاکره کننده، اجازه انداختن همه مسئولیت‌ها بر عهده رهبری و خرج‌کردن از اعتبار ولی‌فقیه در مسائل را به هیچ مسئولی نمی‌دهند. در چند خط هم تئوری «همه چیز با رهبری هماهنگ شده» را نفی می‌کند و هم «مذاکره به آقا تحمیل و اجبار شده» را زیر سوال می‌برد. هم به طرف‌های خارجی پیام عدم ذوق‌زدگی ایران از تفاهم را مخابره می‌کند و هم به مردم داخل کشور با تصریح به اینکه از مسئولین تعهد گرفتم و بعد اجازه تفاهم را صادر کردم، قدرت و‌ اقتدار رهبری و تسلطش بر امور را نشان می‌دهد. هم اصل دموکراسی و عدم دیکتاتوری مقام رهبری در ایران را نشان می‌دهد و هم پشت مردم نگران از سرنوشت تفاهم را قرص و محکم می‌گیرد و به آن‌ها نقش نظارتی می‌دهد. هم با اسم بردن از جبهه‌مقاومت تصریح می‌کند که مراقب سرنوشت شما هم هستیم و هم با اشاره به بی‌اعتمادی به دشمن، پیام دست به ماشه بودن و آمادگی ایران را به کسانی که باید بدانند می‌دهد. جهان چشم باز کند و ببیند؛ این رهبر مقتدر ایران است که با پیامی کوتاه و چندسطری ولی چندلایه راه را از مردم کف خیابان تا مسئولین نظام و جبهه مقاومت به همگان نشان می‌دهد و امید دشمن به دیدگاه‌ تازه و نرم در رهبری جدید انقلاب را یک‌شبه کور می‌کند. الحمدلله از این نعمت! «مهدی مولایی» @m_molaie110
زمان: حجم: 2.5M
برخی نکات اینجانب پیرامون پیام اخیر رهبری در ارتباط با مذاکرات رضا خانعلی زاده | بپیوندید👇 https://eitaa.com/joinchat/96731162C0fde667bcb
✍ علیرضا آل داوود | مدیریت ادراک در بزنگاه تفاهم نخستین نکته پیام رهبر حکیم انقلاب، تلاش برای مدیریت هم‌زمان «امید» و «احتیاط» در افکار عمومی است. متن، از یک‌سو امضای تفاهم‌نامه را به‌عنوان یک تحول مهم به رسمیت می‌شناسد و از سوی دیگر، با گزاره‌هایی نظیر «علی‌الاصول نظر دیگری داشتم» و «منتظر تحقق شروط گفته‌شده خواهیم بود»، مانع از شکل‌گیری هرگونه خوش‌بینی ساده‌انگارانه نسبت به آمریکا می‌شوند. این دوگانه‌سازی هوشمندانه، از منظر جنگ شناختی، کارکردی مهم دارد: افکار عمومی را نه در فضای رد کامل توافق نگه می‌دارد و نه در وضعیت اعتماد هیجانی، بلکه آن را در نقطه‌ای از انتظار مشروط، مراقبت سیاسی و هوشیاری راهبردی مستقر می‌کند. دومین محور مهم، بازتعریف موقعیت طرف آمریکایی در میدان ادراک است. در پیام، تصریح می‌شود که «این رئیس‌جمهور آمریکا بود که از روی استیصال، از انواع اهرم‌ها برای این امر استفاده می‌کرد». این عبارت، صرفاً یک توصیف سیاسی نیست، بلکه یک عملیات روایی برای جابه‌جایی کانون ادراک عمومی است. در شرایطی که توافق ممکن است در ذهن برخی به‌مثابه عقب‌نشینی یا نیازمندی ایران تعبیر شود، این پیام می‌کوشد چارچوب تحلیل را وارونه کند و آمریکا را در موضع اضطرار، نیاز و فرسایش اراده نشان دهد. بدین ترتیب، اصل تفاهم از موضع ضعف ایران خارج و در قالب «تحمیل شرایط از سوی مقاومت» بازخوانی می‌شود؛ امری که برای حفظ روحیه ملی و جلوگیری از برتری روانی دشمن اهمیت دارد. سومین مؤلفه راهبردی پیام، انتقال مسئولیت از سطح فردی به سطح نهادی و حقوقی است. رهبر انقلاب تصریح می‌کنند که صدور اجازه نه از موضع تغییر مبنا، بلکه بر اساس «تعهد» رئیس‌جمهور و سایر اعضای شورای عالی امنیت ملی در پاسداشت حقوق ملت ایران و جبهه مقاومت صورت گرفته است. این شیوه بیان، کارکردی دوگانه دارد: موضوع یعنی در این چارچوب ساختار رسمی و مسئولیت‌پذیر نظام تعریف می شود و دوم، نوعی سازوکار پیشینی پاسخ‌گویی برای مجریان می‌سازد. در عرصه شناختی، این مسئله مانع از آن می‌شود که توافق به‌عنوان یک انتخاب شخصی، احساسی یا فاقد پشتوانه نهادی فهم شود؛ بلکه در قالب تصمیمی مشروط، مسئولانه و قابل مطالبه از سوی ملت بازنمایی می‌گردد. چهارمین محور، تثبیت مرز هویتی و گفتمانی با دشمن است. عبارت «مذاکرات حضوری که در آینده برقرار خواهد شد، به معنی پذیرش نظر دشمن نخواهد بود» از حیث شناختی بسیار تعیین‌کننده است، زیرا یکی از اهداف اصلی جنگ ادراکی طرف مقابل، تبدیل مذاکره به نشانه نرمش هویتی، عقب‌نشینی مبنایی یا استحاله سیاسی است. رهبر معظم انقلاب در این پیام تلاش می‌کند این دلالت‌سازی را از ابتدا خنثی کند و میان «مذاکره به‌عنوان ابزار» و «پذیرش چارچوب دشمن» فاصله بگذارند. در واقع، این بخش از پیام، پیشاپیش در برابر پروژه‌ای ایستادگی می‌کند که ممکن است هر تماس دیپلماتیک را به تغییر در مبانی انقلاب، جبهه مقاومت یا اصول سیاست خارجی تعبیر کند. در نهایت، پیام با پیوند زدن ساحت سیاسی به ساحت ایمانی و مردمی، تلاش می‌کند انسجام شناختی جامعه را حفظ کند. خطاب مستقیم به «ملت پرشور و باوفای ایران»، تعبیر «خادم ناچیز» و ختم پیام با دعا برای نصرت و فتوحات، نشان می‌دهد که هدف، صرفاً اعلام یک موضع سیاسی نیست، بلکه بازتولید پیوند عاطفی، اعتقادی و هویتی میان رهبری و بدنه اجتماعی نیز مدنظر بوده است. در منطق جنگ شناختی، این پیوند اهمیت فوق‌العاده‌ای دارد، زیرا هر توافق حساسی ممکن است به محل شکاف‌سازی، دوقطبی‌سازی یا القای تردید نسبت به جهت‌گیری نظام تبدیل شود.