🔺آیت‌الله مکارم شیرازی در دیدار با رئیس جمهور: نزدیکی بیشتر دولت و رهبری باعث آرامش مردم می‌شود 🔹مرجع عالیقدر تقلید شیعیان در دیدار پزشکیان: هرگونه سستی موجب جسورترشدن دشمن می‌شود و هر اندازه اقتدار بیشتری از سوی مسئولان نشان داده شود، دشمنان ضعیف‌تر خواهند شد. 🔹مردم با وجود دشواری‌های فراوان، ایستادگی کم‌نظیری از خود نشان داده‌اند؛ از این ملت باید هم به‌صورت زبانی و هم در عمل قدردانی کرد. 🔹هرچه فاصله میان دولت و رهبری کمتر باشد، موجب دلگرمی و آرامش بیشتر مردم خواهد شد. 🔹امیدوارم با تداوم برنامه‌ها، گشایش بیشتری در امور مردم ایجاد شود و مردم آثار آن را در زندگی خود احساس کنند. 🔹همچنین مسائل فرهنگی باید در اولویت قرار گیرد و موضوعاتی همچون حجاب از سنین پایین و در نظام آموزشی مورد توجه قرار گیرد.

تنش‌های نظامی درباره تفسیر عملی توافقنامه در تنگه هرمز ✍🏻 مهدی محمدی - ۶ تیر ۱۴۰۵ تحولات با چنان شتابی پیش می‌رود که به‌روزرسانی وضعیت، نه یک انتخاب، که یک ضرورت است. آنچه اکنون در حال رخ دادن است، چیزی نیست جز نمایان شدن ماهیت اصلی منازعه بر سر تنگه هرمز. خط تمایز مواضع، حالا دیگر کاملاً روشن شده است: ایران اجازه نخواهد داد وضعیت به دوران ماقبل جنگ بازگردد، و در نقطه مقابل، آمریکا و متحدان اروپایی و عربی‌اش تمام تلاش خود را برای بازگرداندن همان وضعیت پیشین به کار بسته‌اند. آنها با دست خود معمایی به نام تنگه هرمز خلق کردند و حال که از حل آن عاجز مانده‌اند، به دنبال محو صورت مسئله هستند. اما میدان چه می‌گوید؟ ایران معتقد است ترتیبات جدیدی باید بر تنگه هرمز حاکم شود. این ترتیبات، چنان‌که پیش‌تر شرح داده شد، سه اصل بنیادین دارد: نخست، تعیین مسیرهای ورود و خروج توسط ایران (ورود از شمال جزیره لارک و خروج از جنوب آن)؛ دوم، الزام به عبور بی‌ضرر، به این معنا که هیچ کشتی‌ای حق تهدید امنیت ایران را ندارد؛ و سوم، پرداخت هزینه خدمات ارائه‌شده در آبراه. درباره اصل سوم توافق شده اجرای آن با یک وقفه شصت‌روزه همراه باشد، اما دو اصل نخست هم‌اکنون در حال اعمال است. ظرف ۴۸ ساعت گذشته، آمریکایی‌ها به گمان آنکه فضای تفاهم، فرصتی برای محو قواعد جدید فراهم کرده، تلاشی آشکار برای از بین بردن مسیرهای تعیین‌شده ایرانی انجام دادند. خیال خامی که تصور می‌کرد ند پس از توافق، تنگه هرمز یکباره به حال و هوای پیش از جنگ بازمی‌گردد و آزادی عمل سابق احیا می‌شود. بسیاری در داخل و خارج گمان می‌کردند به ازای اقدامات طرف مقابل (از جمله ویور صادرات نفت، رفع محاصره و اقدامات نیمه‌تمام در لبنان)، ایران نیز برگ برنده تنگه را از دست خواهد داد. اما آنچه در عمل به وقوع پیوست، اثبات عکس این تصور بود: ایران با قدرت و اجماعی کم‌نظیر نشان داد برگه تنگه هرمز را همچنان در دست خود نگه داشته و از اعمال حاکمیت خود کوتاه نخواهد آمد. رفتار ایران در این برهه حاوی یک پیام راهبردی روشن بود: «اگر با زبان خوش و توافق شد، ترتیبات ما اعمال می‌شود؛ اگر نشد، با زور اعمال خواهد شد.» آمریکایی‌ها کوشیدند این اراده را بیازمایند. پاسخ دریافتی، پاسخی قاطع و فراتر از آن، اجماعی بود. مقامات سیاسی و نظامی، تیم مذاکره‌کننده و فرماندهان عملیاتی، همگی در این نقطه متحد شدند که هیچ چیز جز قواعد مدنظر ایران نباید بر تنگه حاکم شود. تلاش آمریکا برای تضعیف توان عملیاتی و نظارتی ایران در منطقه نیز ناکام ماند. آنها نقاطی را ده‌ها بار هدف قرار دادند، اما هر بار پاسخ قدرتمندتری دریافت کردند – از جمله حمله امروز صبح که پاسخ کوبنده‌ای به برخی پایگاه‌هایشان در منطقه داده شد. نکته اساسی اینجاست که در پایان این چرخه، نه تنها توان ایران برای کنترل و اجرای عملیات در تنگه تضعیف نشد، بلکه روزبه‌روز مستحکم‌تر گردید. بن‌بست نظامی آمریکا برای یافتن فرمولی جهت بازگشت به گذشته، بار دیگر خود را نشان داده است. این کشمکش ممکن است در ساعات و روزهای آینده تشدید شود. اما اینجا نقطه عطف ماجراست: ما مصمم‌ایم آنچه را که به لحاظ سیاسی از دشمن گرفته‌ایم، این بار در میدان تثبیت کنیم. باید به آنان تفهیم شود که ایران از «ترتیبات» خود در تنگه هرمز عقب‌نشینی نخواهد کرد. این آمریکا و متحدان عرب آن هستند که باید بپذیرند یک تنگه هرمز جدید، از دل جنگ رمضان متولد شده است. آنچه ما اکنون انجام می‌دهیم، در واقع ارائه تفسیر عملی ایران از توافقنامه است. کلمات روی کاغذ یک چیز است و نحوه اجرای آن در عرصه واقعیت، چیزی کاملاً متفاوت. ما داریم به آمریکا نشان می‌دهیم که این توافق از نظر ما چگونه اجرا خواهد شد. این مسیر، اگر هزینه ‌هایی هم داشته باشد، باید پرداخت شود تا حاکمیت کامل بر تنگه تثبیت شده و پس از شصت روز، روند فروش خدمات و کسب درآمد از این آبراه راهبردی، به فرآیندی تغییرناپذیر و نهادینه تبدیل گردد.

🟧 با عرض شرمندگی اما حائز اهمیت : امام مجتبی هم ولیِّ دَم است و هم ولیِّ فقیه ! اما یک فرمان معمولی و اخلاقی راجع به رعایت حرمت همسایه ها صادر کرد و متحصنین گوش نکردند ؛ اگر این تفکر قدرت بگیرد چه خواهد کرد ؟! 🔶️ چرا سفارش امام مجتبی را گوش نکردند و موجب تعطیلی روضه ی قتلگاه کشور دوست شدند ! مسئولان رواق کشور دوست یعنی محل قتلگاه و روضه ی امام شهید که این ماهها محل نوسازی معنوی _ سیاسی در پایتخت بود به برخی متحصنین تازه وارد گفتند امام شهید و نیز امام رشید گفتند و می گویند بخاطر آرامش ساکنین و همسایه ها آخر شب صوت را خاموش می کنیم‌ تا حرمت محله حفظ شود ؛ آخه ! امام شهید ۴۷ سال حرمت همسایه ها را نگه داشت مثل امام راحل در محله جماران ؛ 🟠 اما تازه واردها به اسم خونخواهی امام چنان هتک حرمت کردند و برخی مسئولانِ رواق را مورد ضرب و شتم قرار دادند که صدایش به دشمن هم رسید خجالت کشیدم و از شدت شرمندگی نتوانستم فیلم و عکسِ هتک حرمت به قتلگاه آقا را در کانالِ سیاستِ فطرت بگذارم ؛ 🔻 امام مجتبی هم ولیِّ دَم است و هم ولیِّ فقیه ! اما یک فرمان معمولی و اخلاقی راجع به رعایت حرمت همسایه ها صادر کرد و این جماعت گوش نکردند ؛ اگر این تفکر قدرت بگیرد چه خواهد کرد ؟! 📌 صد البته امتِ خامنه ای هم ولیِّ دَم است اما این تازه واردها و این تفکر خطرناک خود را بالاتر از امام و امت می داند ؛ در جاهای مختلف ردّشان قابل مشاهده است ؛ در سیاست ، در رسانه و در مجلس و..... #سیاست_فطرت #عقلانیت_انقلابی 🔺️مجتبی زارعی 🔹ایتا: https://eitaa.com/Dr_Zareii_Siasatefetrat ✔️ارتباط با ادمین👇 @drzareiadmin 🔹کانال بله: ble.ir/mojtabazareii_50

🔰أحوَل‌های فکری‼️ 🔹در زبان فارسی واژه «أحول» در مورد کسی به کار می‌رود که دچار ضعف بینایی بوده و همه چیز را دوتایی می‌بیند؛ حکایت‌های آموزنده‌ای پیرامون این ویژگی بیان شده است که در یادداشت ذیل به یک نمونه اشاره می‌شود. استادی به شاگرد احول خود دستور می‌دهد ظرف شیشه‌ای را که روی طاقچه مغازه است برای او بیاورد؛ اما شاگرد نمی‌داند از میان دو ظرفی که روی طاقچه می‌بیند کدام یک مدنظر استاد است و لذا منظور دقیق‌تر استاد را جویا می‌شود؛ استاد دومرتبه تاکید می‌کند که تنها یک ظرف روی طاقچه وجود دارد؛ شاگرد بر فهم غلط خود پافشاری کرده و سخن استاد را نمی‌پذیرد؛ بحث بالا می‌گیرد و در نهایت استاد می‌گوید: «اگر واقعا دو ظرف روی طاقچه قرار دارد، یکی از آن دو را به اختیار خود بشکن و دیگری را نزد من بیاور»؛ اما به محض انجام این کار، هر دو ظرف از مقابل دیدگان او محو می‌شوند. 🔹در سال‌های اخیر افراد أحول‌ْفکری سر بر آورده‌اند که هنگام مواجهه با یک مسأله‌، تلاش می‌کنند دوگانه‌ای را ایجاد کرده و اغراض خود را براساس آن پیش ببرند؛ این افراد به منظور تقویت یکی از طرفین دوگانه، عمده تلاش‌های خود را معطوف به تضعیف و تخریب طرف مقابل می‌کنند؛ به طور مثال در دوگانه ادعایی «سیاست یا دیانت؟» عده‌ای هستند که به زعم خود دلسوز دین بوده و می‌کوشند با تضعیف سیاست و جدا کردن آن از دین، دیانت اجتماعی را تقویت کنند؛ در طرف مقابل نیز عده دیگری وجود دارند که به منظور کامیابی در حوزه سیاست، تیشه به ریشه دیانت می‌زنند و با توسل به انواع حیله‌ها گمان می‌کنند که بدین شیوه به پیروزی و موفقیت خواهند رسید. 🔹این مسأله در دوگانه‌های ساختگی دیگری نظیر «ایران یا اسلام؟»، «ملت یا امت؟»، «عقل یا شرع؟»، «دنیا یا آخرت؟»، «حوزه یا دانشگاه؟»، «حقیقت یا مصلحت؟»، «خلوص یا وحدت؟» و... نیز مشاهده می‌شود؛ اما واقعیت آن است که نه تنها این مفاهیم، متضاد نبوده و رودرروی هم قرار ندارند بلکه به یک معنا منطبق بر هم و مکمل یکدیگر هستند؛ باید توجه داشت که اگر به هوای تقویت یکی از طرفین، تضعیف طرف مقابل در دستور کار قرار گیرد نتیجه‌ای جز اضمحلال و نابودی هر دو طرف نخواهد داشت و همان بلایی که آن شاگرد احول بر سر ظرف شیشه‌ای آورد، بر سر این موضوعات نیز خواهد آمد. ✍مدیر عقال 🆔@eghaal