وقتی افراد فاقد صلاحیت، بر کرسی‌هایی می‌نشینند که شایسته‌شان نیست،بی‌تردید حیثیت و اعتبار آن جایگاه را به باد می‌دهند. کمیسیون امنیت ملی، فراتر از تفکرات کوچه‌بازاری است که جناب نبویان عرضه می‌کنند؛ اندکی تعقل و تأمل، کمترین توقعی است که از ایشان می‌رود.اما دریغا حتی لحظه ای فکر #صالح_شریفی #ایران_سرافراز_من👇🏻🇮🇷 @iransarafrazman

جناب نبویان، شما عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس هستید؛ نه یک بلاگر عصبانی در اینستاگرام یا کانال تلگرامی! اگر واقعاً سند و مدرکی دال بر «کودتا علیه نظام» در دست دارید، وظیفه‌تان این است که همان لحظه باید با مقامات امنیتی و قضایی درمیان گذاشته و به مراجع ذی‌صلاح بفرستید، عاملان را تحت تعقیب قرار دهید و تا بازداشت و محاکمه‌شان پیگیری کنید. نه اینکه مثل کاربران مجازی هر آنچه به ذهن پراکنده‌تان می‌رسد را در فضای عمومی هوچی‌گری کنید و با ادعاهای بدون پشتوانه، آبرو و اعتبار یک کمیسیون کلیدی امنیت ملی را به سخره بگیرید. حداقل حرمت جایگاه رسمی یک قوه مهم حاکمیت را حفظ کنید؛ جایی که حرف‌های سبک و نسنجیده‌اش می‌تواند امنیت ملی، آرامش عمومی و اعتماد به نهادهای نظام را به خطر بیندازد. ✍ صالح شریفی #عقلانیت_انقلابی #ولایتمداری_واقعی

🔻پرسش آقای فضائلی و حی علی‌الاصول شب گذشته آقای فضائلی عضو دفتر نشر آثار رهبر انقلاب در رسانه ملی پرسید: «از کجا معلوم نظری که برخی منتقدان امروز دارند، همان “نظر دیگر” رهبر انقلاب باشد؟» این سؤال ساده‌ یک نتیجه بااهمیت دارد.  بله؛ یک «علی‌الاصول» داریم که نمی‌دانیم چیست. اما در برابر این مجهول، یک سوی دیگر ماجرا پر از «علی‌الاصول»هایی است که می‌دانیم چیست. اصولی که بارها امام شهید و امام حاضر جامعه به ما گفته‌اند و نمی‌شود با ظن و گمان فردی از آن‌ها عبور کرد. 🔻واقعا نمی‌دانیم علی‌الاصول نباید نیروهای نظامی مخلص و مجاهدی را که همه توفیقات میدان در گرو مجاهدت آن‌هاست، صرفاً به‌خاطر رأی به یک توافق تضعیف کنیم؟ 🔻نمی‌دانیم علی‌الاصول نباید به اسم نقد، بذر بی‌اعتمادی به مسئولین و نهادهای قانونی مثل شعام بپاشیم؟ 🔻نمی‌دانیم علی‌الاصول نقد، ولو موجه، اگر به اختلاف‌افکنی و فرسایش جبهه مؤمنین منجر شود، خطاست؟ 🔻نمی‌دانیم علی‌الاصول مجوز نهایی رهبری از گمانه‌زنی درباره نظر اولیه مهم‌تر است؟ 🔻نمی‌دانیم علی‌الاصول حفظ خیابان اهمیت دارد و نباید با اختلاف‌افکنی، پشتوانه مردمی میدان را تضعیف کرد؟ 🔻نمی‌دانیم علی‌الاصول اصل مذاکره، بدون مجوز امام جامعه ممکن نیست؟ 🔻حی علی‌الاصول یعنی همین. اصول و محکمات انقلاب را اصل قرار دهیم؛ نه برداشت شخصی و حدس سیاسی. یعنی وقتی چیزی را نمی‌دانیم، آن را بهانه عبور از چیزهایی نکنیم که می‌دانیم. یک نمونه آشکار از این محکمات وحدت است. شکستن وحدت که اصل علی الاصول است به بهانه علی الاصول که نمی دانیم چیست، منطقی است؟ 🔻به یکی گفتم: وحدت اصل نیست؟ گفت: هست، اما وحدت فقط حول «علی‌الاصول». گفتم دیگری می‌گوید وحدت حول علی الافروع؟ او هم مدعی اصول است. اگر هرکس برداشت خودش از «علی‌الاصول» را معیار وحدت قرار دهد، اساساً دعوت به وحدت ناممکن می‌شود. 🔻برای برخی، وحدت یک امر سانتی‌مانتال و فانتزی است؛ انگار فقط یک توصیه اخلاقی لطیف است. این‌طور نیست. وحدت در میدان جنگ، بخشی از توان ملی است. اگر اهمیت وحدت را در کلام امام جامعه هم درست نفهمیده باشیم، دست‌کم این را می‌دانیم که فرمود  تاب‌آوری مردم در جنگ، یکی از ارکان مبارزه است. تاب آوری علی الاصول نیست؟ آیا نمی دانیم و نمی بینیم که اختلاف‌افکنی میان نیروهای، مؤمن و انقلابی، اولین ثمره‌اش تضعیف همین تاب‌آوری است؟ 🔻خلاصه حی علی‌الاصول؛ یعنی بازگشت به محکمات. @mahdian_mohsen

❌❌ فاتحه کبیره هیچ سندی ندارد ، نه آیت الله بهجت چنین دستوری دادند، نه در روایات آمده ❌❌ ❌❌ دعای معراج جعلیست ❌❌ دعای گنج العرش جعلیست ❌❌ دعای هفت هیکل و چهل قفل و بیست قفل و سی قفل و... جعلیست 🔰 امان از نشر #خرافات ،مذهبی ها مراقب باشید 💠 عزیزانی همیشه میگویند مگر میشود دعای معراج سند نداشته باشد ، یا اینکه مردم را دلسرد نکنید !!! 👌مفصل قبلا در پست https://eitaa.com/ma_va_o/19648 جواب دادیم. بخوانید لطفا ✍ #احسان_عبادی @ma_va_o

یکی از آسیب‌های رایج در بخشی از گفتمان حوزوی، تقلیل مسائل پیچیده حکمرانی به الگوهای ساده‌ای همچون مناسبات پدر و فرزند است؛ حال آنکه اداره‌ی یک نظام سیاسی، تابع منطق نهادها، عقل جمعی و ملاحظات چندلایه‌ی حقوقی، اجتماعی و بین‌المللی است، نه روابط شخصی. از سوی دیگر، گاه چنان از جایگاه رهبری سخن گفته می‌شود که هرگونه نقد، مشورت یا اختلاف‌نظر کارشناسی، بی‌وجه می‌نماید! حال آنکه لزوم تبعیت از تصمیم نهایی، به معنای نفی گفت‌وگو و نقد پیش از تصمیم نیست. اتفاقاً تصمیمِ مطلوب، محصول مشورت، تضارب آرا و بهره‌گیری از دانش عالمان و متخصصان است. در نظام جمهوری اسلامی، اعتبار و لزوم تبعیت از تصمیم نهایی، برخاسته از جایگاه حقوقی و ساختار قانونی ولایت فقیه است، نه از فرض عصمت، علم مطلق یا خطاناپذیری شخصِ ولی‌فقیه. چیزی که نه بینیانگذار انقلاب بدان باور داشت ونه رهبری از آن سخن گفت. ساده‌سازیِ پیچیدگی‌های حکمرانی و ارائه تفسیری غالیانه، برآمده از قرائت‌های بنیادگرایانه دینی، از مهم‌ترین آسیب‌های امروز ایرانِ ماست. «کفن‌پوشانِ کشوردوست»، تنها نخستین پرده از این قصه پُرغصه‌اند. ✍ حجةالاسلام توکلی

رئیس‌جمهور ایران: مذاکرات با واشنگتن فرصت‌های اقتصادی ایجاد و تنش‌ها را در منطقه، به‌ویژه لبنان، کاهش داده است. پیر پالان دوز: آقای پزشکیان، من وظیفه دارم تا جایی که میتوانم به شما کمک کنم تا در اداره مملکت موفق باشید. این وظیفه من ناشی از رای اکثریت رأی‌دهندگان به شماست. به عبارت دیگر حمایت من از شما به خاطر پیروزی شما در انتخابات است نه به خاطر قبول داشتن گفتمان شما. شما آنقدر با صفا هستید که حواستان نیست هیچ وقت با مذاکره با آمریکای بد عهد و قاتل کودکان و فرماندهان ما، هیچ فرصت اقتصادی برای ما ایجاد نمی‌شود. شما حواستان نیست که ترامپ کودک آزار و قاتل، رهبر بزرگ ما و امام جامعه را به شهادت رساند و اکنون در مذاکره با آمریکا بعد از یک جنگ تمام عیار، میخواهیم اهداف به دست آمده در میدان نظامی را تثبیت کنیم نه اینکه با مذاکره با آمریکا تنش های منطقه را کاهش دهیم. شما حواستان نیست که علت اصلی تنش در منطقه، خود خود آمریکاست. فکر میکنم درک صحیحی از نزاع وجودی ما و رژیم ندارید و تصویر صحیحی از ماهیت ژئوپلیتیک ایران و علت بروز این جنگ ندارید. دوست دارم بگویم حواستان نیست. حتما هم همینطور هست که حواستان نیست. حواستان نیست که برای رفع مشکل اقتصادی کشور به مذاکره با آمریکا خوشبین نباشید. دلیل؟ تجربه. شاید بپرسید پس برای چه مذاکره میکنیم؟ جوابش را هزاران بار گفته اند و شنیده اید. برای تثبیت دستاوردهای میدان در منطقه، رفتیم تا آمریکا را مجبور به پذیرش شرایط خویش کنیم. به همین دلیل است که تقریبا هر هفته، هنوز که هنوز است داریم با آمریکا در خلیج فارس میجنگیم. خواهش میکنم تا جایی که می‌توانید به تلاش برای بهبود اوضاع مملکت مشغول باشید و حتی به جای سخنرانی، به تمشیت امور مملکت بپردازید که خیلی به تلاش و پشتکار شما نیاز داریم. حتی مصاحبه نکنید. اگر لازم شد افراد دیگر را برای سخنرانی و مصاحبه بفرستید. اگر دنبال ارتباط با مردم هستید همان شیوه آمدن میان مردم با تواضع و فروتنی که از شما سراغ داریم بسیار خوب است. بیایید بازار یا بروید کارخانه ها و ... . انشاءالله موفق و موید باشید

🔰 مراقب نقشه وحدت‌شکن دشمن باشیم(۱) 👤 #حسن_رشوند 🔸بررسی و مطالعه زندگی مردان الهی مالامال از پندها و اندرزهایی است که اگر پیروان آنها همت کنند و به اندازه تلاش و توان خود از آن بهره جویند هیچ‌گاه جامعه با تنگنا و چالش لاینحل مواجه نمی‌شود. در تاریخ اسلام بارها خوانده و شنیده‌ایم که رسول خدا پس از آخرین سفر حج خویش و واقعه با شکوه غدیرخم و تعیین ولی امر مسلمین برای امت، وقتی بر حضرت معلوم شد که این دنیای فانی را وداع خواهند گفت؛ پیوسته در میان اصحاب خطبه می‌خواندند و دغدغه‌های خویش را بازگو می‌کردند و وصیت می‌کردند که امت من داخل فتنه‌ها نشوند، دست از راه و روشش بر ندارند‌، در دین خدا بدعت نگذارند و در هر شرایط‌، در مسیر اهل بیت‌(ع) گام برداشته و از دستورات آنها سرپیچی نکنند. مگر پیامبر اسلام در حالی که به سختی و با کمک وصی خویش و فضل بن عباس از بستر بیماری بر‌خاسته بود‌، در جمع مردم مدینه حاضر نشدند و با صدای بلند این‌گونه نفرمودند:«‌ای مردم؛ آتش افروخته شده و فتنه‌ها همچون پاره‌ای شب تار روی آورد.‌ ای مردم؛ همانا شیطان نومید شده از اینکه در سرزمین شما مورد ‌پرستش قرار گیرد ولی پاره‌ای از کارهایتان که آنها را کم اهمیت و کوچک می‌شمارید سبب خشنودی اوست.» اما چه شد که در کمتر زمانی و با وجود اینکه خلف شایسته او سکان هدایت جامعه را برعهده داشت، به گژراهه رفتند و آنی را کردند که پیش از او پیامبر بر آن هشدار داده بودند. با همین نگاه به هشدارهایی که امام راحلمان در واپسین ماه‌های حیات پربرکت خویش داشتند، توجه کنید: آنجا که آن پیر خوش‌ضمیر در سوم اسفند 1367 در تعیین استراتژی نظام و رسالت حوزه‌های علمیه مشهور به «منشور روحانیت» می‌فرمایند: «‌نگران تقابل و تعارض جناح‌های مؤمن انقلابم که مبادا منتهی به تقویت جناح رفاه‌طلب بی‌درد و نق بزن گردد. هر جناح برای حذف و طرد طرف مقابل خود واژه و شعاری انتخاب می‌کند‌، یکی متهم به طرفداری از سرمایه‌داری و دیگری متهم به التقاطی می‌شود که من برای حفظ اعتدال جناح‌ها همیشه تذکرات تلخ و شیرینی داده‌ام.» به این فراز از سخنان امام توجه کنید؛ انگار این سخنان را برای امروز ما و برخی اختلافاتی که برخی افراد این روزها بی‌توجه به شرایط کشور با انگ زدن و تهمت به این مسئول یا آن مسئول فریاد می‌زند‌،گفته‌اند. آنجا که می‌فرمایند: «‌ممکن است هر کس در فضای ذهن و ایده‌های خود نسبت به عملکردها و مدیریت‌ها و سلیقه‌های دیگران و مسئولین انتقادی داشته باشند ولی لحن و تعابیر نباید افکار جامعه و آیندگان را از مسیر شناخت دشمنان واقعی به طرف مسایل فرعی منحرف کند و خدای ناکرده همه ضعف‌ها و مشکلات به حساب مدیریت و مسئولین گذاشته شود‌، این عمل کاملا غیرمنصفانه است و اعتماد مسئولین نظام را از بین می‌برد و زمینه را برای ورود بی‌تفاوت‌ها و بی‌درد‌ها به صحنه انقلاب آماده می‌کند.» 🔸امام شهید ما هم که قول و عمل او آینه‌ای از سیره امام راحل و جدّ بزرگوارشان پیامبر اکرم(ص) بود نیز در طول 37 سال رهبری امت همانی را توصیه می‌کردند که آن بزرگواران توصیه و هشدار داده بودند و اوج این هشدارها و توصیه‌ها همان‌گونه که امام راحل در دو سال پایانی عمر با برکتشان داشتند‌، در دو سال آخر منتهی به شهادتشان اتفاق افتاده است. رهبر شهید انقلاب با توجه به فضای ناامید‌سازی در جامعه توسط دشمنان در سال‌های اخیر‌، در دیدار رمضانی دانشجویان در اسفند 1403 و دیدار با مسئولان دستگاه قضائی در تیرماه 1404، 10 ضابطه برای مطالبه‌گری درست و منطقی ارائه دادند که عبارتند از؛ ۱- همیشه احتمال صحت کار مسئولان را بدهید ۲- از تهمت بپرهیزید۳-گاهی حتی طرح سؤال جایز نیست ۴- بن‌بست‌نمایی نکنید۵- انتقاد با لحن مناسب باشد ۶- پیش از انتقاد، تحقیق کنید ۷- تبیین کنید، نه جنجال ۸- از بحث‌های جناحی بپرهیزید ۹- شور انقلابی داشته باشید ولی بی‌صبری مضر است۱۰- اتحاد ملی را با هر سلیقه‌ای حفظ کنید. 🔸به عنوان مثال در توصیه به اینکه همیشه احتمال صحت کار مسئولان را بدهید، فرمودند: «بعضی از ایرادها و انتقادهای دانشجویان به مسئولان بر اثر بی‌اطلاعی است؛ چرا مثلاً فرض کنید وعده‌ صادق در فلان وقت انجام نگرفت و فلان وقت انجام گرفت؟ اگر در فلان وقت انجام می‌گرفت، فلان حادثه اتفاق نمی‌افتاد. خب، این درست نیست. آن کسانی که متصدی این کارها هستند به انقلاب دلبستگی‌شان، وابستگی‌شان، عشقشان و آمادگی‌شان کمتر از من و شما نیست؛ نمی‌شود متهم کرد. حساب دارند و با محاسبه کار می‌کنند. آنچه که انجام می‌دهند، اگر شما هم جای آن‌ها بودید، همین کار را انجام می‌دادید. این احتمال را همیشه در ذهنتان داشته باشید. متهم نکنید افراد را». یا در رابطه تهمت نزدن به مسئولان فرمودند: «انتقاد کنید، نقد اشکال ندارد. منتها نقد کردن با تهمت زدن فرق می‌کند. 🔻 ادامه دارد... @Kayhan_Online

🔰 مراقب نقشه وحدت‌شکن دشمن باشیم(۲) 👤 #حسن_رشوند 🔸مراقب باشید وقتی نقد می‌کنید، کسی را متهم نکنید».یا در جای دیگر فرمودند: «ممکن است کسی در یک قضیه‌ مربوط به نظامی یا دیپلماسی یا غیره به یک مسئولی اعتراض داشته باشد، ما نمی‌گوییم اعتراض را نگویند. چرا، منتها: اولا لحنی که برای بیان اعتراض و بیان انتقاد انتخاب می‌شود لحن قابل قبولی باشد. ثانیا (انتقاد) بعد از تحقیق باشد. بعد از اطلاع‌یابی باشد». 🔸این روزها شاهدیم که طرفداران یک شخصیت سیاسی برای اثبات نگاه خود در‌باره این فرمایش رهبر عظیم‌الشان انقلاب که فرمودند: «بنده علی‌الاصول نظر دیگری داشتم» با بدترین شکل شخصیت‌های یک جریان سیاسی دیگر و بعضا مسئولین نظام را مورد انتقاد قرار می‌دهند و متقابلا این اتفاق از طرف طرفداران آن شخصیت‌های سیاسی نیز می‌افتد و مسایل بی‌اهمیتی در صدر اخبار قرار می‌گیرد و رسانه‌های دشمن که به‌دنبال سوژه‌های اختلافی برای برهم زدن وحدت کشور هستند با برجسته سازی این اخبار جو جامعه را مسموم و شعارهای اساسی مردم که بیش از 120 روز است پشتوانه‌ای برای رزمندگان میدان بوده است را به انحراف می‌کشانند. این در حالی است که امام شهید ما قبلا در این رابطه هشدار داده بودند که؛ «تبیین لازم است. رفع مغالطه‌هایی که گاهی انجام می‌گیرد لازم است. اما ایرادهای غیر لازم را به میان کشیدن و درباره‌اش بحث کردن و بر روی مسائل کوچک جنجال کردن این مُضّر است. این‌ها با هم فرق دارد.» 🔸امام شهید و این یگانه دوران که بیش از 4 ماه است از نفس مسیحایی او محرومیم در نهایت در باب «اتحاد ملی» که مهم‌ترین عنصر برای مانایی انقلاب و بقای کشور است در جمع مسئولان دستگاه قضائی می‌فرمایند: «افراد با جهت‌گیری‌های سیاسی گوناگون، با جهت‌گیری‌های سیاسی گاهی متقابل، با وزن مذهبیِ کاملاً متفاوت، در کنار هم ایستادند و این وحدت بزرگ را، این اتحاد عظیم ملّی را به وجود آوردند. من حرفم این است: این را حفظ کنید، این را نگه دارند. این با اختلاف سلیقه‌ سیاسی منافات ندارد، با اختلاف وزن مذهبی منافات ندارد. این در کنار هم ایستادنِ برای دفاع از یک حقیقت است، دفاع از کشور است، دفاع از نظام است، دفاع از ایران عزیز است» 🔸در واقع می‌توان گفت که اصول 10 گانه رهبر شهید انقلاب‌، مرز میان «نقد سازنده» و «ناامید‌سازی» را روشن می‌سازد و التزام عملی به این 10 ضابطه، جامعه را از یأس و تفرقه مصون نگه داشته و مسیر پیشرفت را با بصیرت و همدلی هموار می‌کند. «وحدت» همان حلقه مفقوده‌ای است که بعضا مورد غفلت همه ما قرار می‌گیرد و بیشتر از مردم باید مورد توجه مسئولان در این شرایط سخت کشور باشد. این روزها در مباحثه‌ها و گفت‌وگوهای دو یا چندجانبه نیروهای انقلاب با هم در باب مذاکره و تفاهم‌نامه با آمریکا اختلاف‌نظرهایی دیده می‌شود که بخشی از آن طبیعی است و باید به آن احترام گذاشت. اما زمانی که این مباحثه‌ها تلخ می‌شود و از مرز قرمز هتک حرمت‌ها عبور می‌کند‌، باید در ابعاد، انگیزه‌ها، اهداف و بازیگران صحنه تصنعی دوقطبی و تفرقه، تردید کرد و روند تولید شبهه و اختلاف و کشاندن آن به درگیری و بی‌اعتمادی نسبت به هم و نسبت به مسئولان ارشد نظام را مسدود کرد؛ چرا که نتیجه چنین کاری چیزی جز ایجاد یاس در مردم، نگرانی از آینده، بی‌اعتمادی به مسئولین، خالی شدن خیابان و کوچه باز کردن برای دشمن نیست. 🔸در نظام ولایی که همه مشروعیت‌ها و مجوزها به رأس هرم این نظام، یعنی ولی فقیه منتهی می‌شود، موضع و نظر رهبری فصل الخطاب است و این موضع باید محل اعتبار و اعتماد و رسیدن به آرامش برای مردمی باشند که ممکن است نظرات و سلایق سیاسی متفاوتی داشته باشند. این الفبای قانون اساسی نظام جمهوری اسلامی و نظام ولایی ایران است و طبعا مورد قبول همه است. اگر از عمق جان اعتقاد به ولی فقیه و رهبری حکیم انقلاب حضرت آیت‌الله خامنه‌ای(مدّ ظلّه العالی) داریم و همچنین وفادار به سیره دو امام سفر کرده انقلاب هستیم باید «وحدت و اتحاد ملی» را مبنای رفتار خویش قرار دهیم و به این امر ولی خویش که در پیام‌شان به مناسبت سالروز آغاز سومین سال فعالیت مجلس دوازدهم تاکید کردند: «از جمله مصادیق تقوا، رعایت نعمت عظیم وحدت ملّی و انسجام بی‌بدیلی است که حول پرچم ایران اسلامی به ملّت بعثت یافته ارزانی شده و در زمره‌ مهم‌ترین عوامل ظفر در مقابل شیطان بزرگ می‌باشد. شکر این موهبت، اهتمام آحاد ملّت خصوصاً نخبگان فکری و سیاسی از جمله نمایندگان مجلس به صیانت از این وحدت و پرهیز از اختلافات پوچ سیاسی و برجسته کردن تفاوت‌های اجتماعی است»، باید به شدت پایبند باشیم که در این صورت‌، حتما مشمول دعای حضرت بقیه‌الله الاعظم (عج) که این کشور متعلق به آن حضرت است‌، قرار خواهیم گرفت. #یادداشت_روز @Kayhan_Online

حزب‌الله: لبنان اولویت ایران است، قمار سر توافق ننگین دولت لبنان بی‌نتیجه است. حسن عزالدین، عضو ارشد فراکسیون وفاداری به مقاومت در پارلمان لبنان: صهیونیست‌ها مکان‌هایی را در به اصطلاح مناطق آزمایشی گنجانده‌اند که اصلاً جای پایی در آنجا ندارند مانند شهرک فرون. دولت لبنان اساساً خودش را فروخته و به دنبال فروش قدرت لبنان است. قمار روی این توافق تحقیرآمیز هرگز به نتیجه نخواهد رسید و این توافق از سوی دشمن صهیونیستی به آمریکا و دولت لبنان تحمیل شده است. پرونده لبنان همچنان در اولویت ایران قرار دارد و جمهوری اسلامی ایران این پرونده را به هیچ طرف دیگری واگذار نخواهد کرد. معادله‌ای که تهران ایجاد کرده همچنان پابرجاست و ادامه می‌یابد.

فرزند محافظ شهید حضرت آقا نوشت : شهادت رواق کشوردوست، در محرابِ قتگاه رهبر شهید!!! حتما شنیده اید رواق کشوردوست جمع شده، کشوردوست که، شده بود یک حسینیه، شده بود بیت الاحزان، حالا دوباره شده خیابان، خیابانی مثل دیگر خیابانهای محله آقای شهیدمان. خیابانهایی، جان کنده! ماجرا از ظهرعاشورا شروع شد، وقتی وسط نماز، جماعتی کفن پوش با صدای بلند مداحیشان رسیدند سر کشوردوست جانمان. نمی‌دانم چرا برعکس بیان رهبر شهیدمان، سر اذان ظهر، مداحی بلندگوهایشان را خاموش نکردند و اذان پخش کنند، نمی دانم، شاید هنوز افقشان روی افق مبداشان که از خراسان آمده بودند تنظیم بوده. بعد از نماز، با آرایش تشکیلاتی! و سینه زنان، و با دستنوشته هایی که سرتاپای کشور را مطالبه مالی کرده بودند، آمدند در کشوردوست جانمان. آمدند، اما نرفتند. ماندند و نشستند، و آرامش بیت الاحزان مردم را با شعار پشت شعار بهم ریختند. رفقای متولی کشوردوست جانمان، رفتند کلی گپ و گفت زدند با سرکرده هایشان، اما به هیچ صراطی مستقیم نشدند؛ این که هیچ، آش رفتارشان هم هر چه پیش می‌رفتند، وسط چلوکباب خوردنهایشان! هی شور و شورتر می‌شد. این جماعت ریختند آن وسط و نشستند، و به هیچ قاعده ای پایبند نشدند، مثلا موجب شدند، قول قرار خادمان حسینیه کشوردوست جانمان با همسایه ها را خراب کنند. قولی که قرار شده بود مراسم‌ها، و صدای بلندگوها و رفت آمدها زمان مشخص داشته باشد. نشستند و نرفتند، و وسط گپ و گفت های خادمان کشوردوست با آنها، ناگهان جیغ و شیونشان هوا می رفت که آی مردم، در عصر عاشورا یزیدیان ریختند سر خانواده های شهدا!!! (گوشتان را بیاورید: برخی، هویت خانواده شهدا را سر نیزه کرده بودند) القصه، منظورشان از یزیدیان، خادمان مظلوم کشوردوست جانمان بود. این خادمها انقدر مظلوم بودند، که بخاطر فیلم گرفتنهای عیان و یواشکی این جماعت، و منتشر کردن فیلم‌هایی که پر از توهین بود، در آن گرما مجبور به ماسک زدن شدند. با همه اینها، خادمها بازهم کوتاه آمدند، گفتند باشد حالا که نمی‌روید، لااقل بروید عقبتر، فرش پهن کنیم برای نماز عشای شام غریبان اباعبدالله آماده شویم، و نرفتند جای همه مردم را گرفتند. شاید چون خودشان را همه مردم و تنها خونخواهان آقا می‌دانستند. خلاصه که این خونخواهان، خون به دل همه کردند، خون به دل آقا کردند، آقایی که در اسفند پارسال در دیدار با دانشجوها، فرموده بودند در وضعیت معارضه دشمن، وقتی می‌خواهید نقد کنید، افراد را متهم نکنید؛ گفتند برای جواب فرصت بدهید،گفتند ابهام در ذهن مردم ایجاد نکنید، بخصوص که درمواردی، برخی سوالات را نمی‌شود در برحه ای از زمان پاسخ داد. این جماعت پرهیاهو، حتی به این حرف رهبر شهیدمان هم گوش نکردند که، فرضیات را مسلم ندانید. بن بست نمایی نکنید. این جماعت آمدند دعوا راه انداختند، در حالی که آقایی که مدعی خونخواهی او بودند، گفته بودند، وقتی نقد و مطالبه دارید، اختلاف افکنی، دوقطبی سازی ناامیدسازی، نکنید. آقای شهیدمان، گفته بودند، مردم را به مسئولین تصمیم‌گیر بدبین نکنید. و این جماعت جیغ جیغ کنان، همه این کارها را که آقا گفتند نکنید، کردند. تازه می‌گفتند هیئت اندیشه‌ورز دارند و جزوه از ریز ریز بیانات آقای شهید.... و آششان را هی شور و شورتر کردند و هی هم زدند! وقتی بچه های رسانه ای، دلسوزانه آمدند پیام آقا را درباره مذاکرات اخیر نشان سرکرده ها دادند تا منطقی و مستند گفتگو کنند، اما با عصبانیت، پیام رهبر را گرفتند و پاره کردند. وسط این گفتگوهای صاحبان باصطلاح هیئت های اندیشه ورز، زیر گوش خبرنگار هم زدند، چنگ روی دستانش انداختند، گوش پلیس را گاز گرفتند و و و .... داستان این آشِ شورِ خونی، که بوی گند فتنه و نفاق می‌داد، وقتی شورتر شد که، هیچکدام از این رفتارها و توهین ها را گردن نمی‌گرفتند و می‌گفتند آنها که مثلا کتیبه حسینیه کشوردوست را پاره کردند از ما نبودند، یا می‌گفتند، عکس آقا مجتبی پاره نشد کشیده شد!! گفتند علما و مراجع را قبول ندارند، چون ما نظر خودمان را داریم!!!! و اما بعد رواق کشوردوست، جمع شد، خیلی‌هامان، آواره شدیم... دیدم خادمان کشوردوست، وقتی از رواق تکه تکه کم می‌شد، اشک می‌ریختند، خیلی از مردم هم... کودکی دو تا مادر پیدا کرد، قاضی حکم داد دو مدعی مادری این کودک، دو دست کودک را بگیرند و بکشند و با یک شمشیر نصفش می‌کنیم، نصف برای یک مادر، نصف برای مادر دیگر، و مادر واقعی دست کودک را رها کرد. بله کشوردوست جمع شد تا حرمت قتلگاه آقای شهیدمان حفظ شود. و اینگونه بود که رواق کشوردوست در محرابِ قتلگاه آقای شهیدمان، شهید شد.