وَهُوَ الَّذِي يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَيَعْفُو عَنِ السَّيِّئَاتِ وَيَعْلَمُ مَا تَفْعَلُونَ

وَمَا أَصَابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِمَا كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَيَعْفُو عَنْ كَثِيرٍ

فَأَنجَاهُ اللَّهُ مِنَ النَّارِ

اَللّهُمَّ فَاقْبَلْ عُذْرى وَارْحَمْ شِدَّةَ ضُرّى وَ فُكَّنى مِنْ شَدِّ وَثاقى

فى عِتْقِهِ مِنْها فَتَتْرُكُهُ فيها

ضَجيجَ الآمِلينَ

قَوِّ عَلى خِدْمَتِكَ جَوارِحى وَاشْدُدْ عَلَى الْعَزيمَةِ جَوانِحى وَ هَبْ لِىَ الْجِدَّ فى خَشْيَتِكَ وَالدَّوامَ فِى الاِْتِّصالِ بِخِدْمَتِكَ

اَللّهُمَّ وَ مَنْ اَرادَنى بِسُوءٍ فَاَرِدْهُ وَ مَنْ كادَنى فَكِدْهُ

•√°

- و ایوب‌ ‌را‌ [یاد کن‌]، هنگامی‌ ‌که‌ پروردگارش‌ ‌را‌ ندا داد ‌که‌ مرا رنج‌ و عسرت‌ گرفته‌ ‌است‌ و تو ‌از‌ همه مهربانان‌ مهربان‌تری‌ 84 - ‌پس‌ دعای‌ ‌او‌ ‌را‌ اجابت‌ نمودیم‌ و آسیب‌ وارد ‌شده‌ ‌بر‌ ‌او‌ ‌را‌ برطرف‌ کردیم‌، و خانواده‌ی‌ ‌او‌ و نظیرشان‌ ‌را‌ همراه‌ ‌با‌ آنان‌ مجددا ‌به‌ وی‌ عطا کردیم‌ ‌تا‌ رحمتی‌ ‌از‌ جانب‌ ‌ما و تذکری‌ ‌برای‌ خداپرستان‌ ‌باشد‌ 85 - و اسماعیل‌ و ادریس‌ و ذو الکفل‌ ‌را‌ [یاد کن‌] ‌که‌ همه‌ ‌از‌ صابران‌ بودند 86 - و ‌آنها‌ ‌را‌ ‌در‌ جوار رحمت‌ ‌خود‌ ‌در‌ آوردیم‌، همانا آنان‌ ‌از‌ شایستگان‌ بودند 87 - و ذو النّون‌ (یونس‌) ‌را‌ [یاد کن‌]، آن‌گاه‌ ‌که‌ خشمگین‌ [‌از‌ میان‌ مردم‌ ‌خود‌] برفت‌ و پنداشت‌ ‌که‌ ‌ما هرگز ‌بر‌ ‌او‌ تنگ‌ نمی‌گیریم‌، [‌که‌ ماهی‌ ‌او‌ ‌را‌ بلعید،] ‌پس‌ درون‌ تاریکی‌ها ندا ‌در‌ داد ‌که‌ معبودی‌ جز تو نیست‌ منزّهی‌ تو ‌به‌ راستی‌ ‌که‌ ‌من‌ ‌از‌ ستمکاران‌ بودم‌ 88 - ‌پس‌ دعایش‌ ‌را‌ اجابت‌ کردیم‌ و ‌او‌ ‌را‌ ‌از‌ اندوه‌ رهانیدیم‌، و مؤمنان‌ ‌را‌ چنین‌ نجات‌ می‌دهیم‌ 89 - و زکریّا ‌را‌ [یاد کن‌]، هنگامی‌ ‌که‌ پروردگار ‌خود‌ ‌را‌ خواند: پروردگارا! مرا تنها [و بی‌فرزند] مگذار و تو بهترین‌ وارثانی‌ 90 - ‌پس‌ دعای‌ ‌او‌ ‌را‌ اجابت‌ نمودیم‌ و یحیی‌ ‌را‌ بدو بخشیدیم‌، و همسرش‌ ‌را‌ ‌برای‌ ‌او‌ شایسته‌ [و آماده‌ی‌ حمل‌] کردیم‌ همانا ‌آنها‌ ‌در‌ کارهای‌ نیک‌ پیشقدم‌ بودند و ‌با‌ بیم‌ و امید ‌ما ‌را‌ می‌خواندند و ‌در‌ برابر ‌ما خاشع‌ بودند