قَوِّ عَلى خِدْمَتِكَ جَوارِحى وَاشْدُدْ عَلَى الْعَزيمَةِ جَوانِحى وَ هَبْ لِىَ الْجِدَّ فى خَشْيَتِكَ وَالدَّوامَ فِى الاِْتِّصالِ بِخِدْمَتِكَ
- و ایوب را [یاد کن]، هنگامی که پروردگارش را ندا داد که مرا رنج و عسرت گرفته است و تو از همه مهربانان مهربانتری
84 - پس دعای او را اجابت نمودیم و آسیب وارد شده بر او را برطرف کردیم، و خانوادهی او و نظیرشان را همراه با آنان مجددا به وی عطا کردیم تا رحمتی از جانب ما و تذکری برای خداپرستان باشد
85 - و اسماعیل و ادریس و ذو الکفل را [یاد کن] که همه از صابران بودند
86 - و آنها را در جوار رحمت خود در آوردیم، همانا آنان از شایستگان بودند
87 - و ذو النّون (یونس) را [یاد کن]، آنگاه که خشمگین [از میان مردم خود] برفت و پنداشت که ما هرگز بر او تنگ نمیگیریم، [که ماهی او را بلعید،] پس درون تاریکیها ندا در داد که معبودی جز تو نیست منزّهی تو به راستی که من از ستمکاران بودم
88 - پس دعایش را اجابت کردیم و او را از اندوه رهانیدیم، و مؤمنان را چنین نجات میدهیم
89 - و زکریّا را [یاد کن]، هنگامی که پروردگار خود را خواند: پروردگارا! مرا تنها [و بیفرزند] مگذار و تو بهترین وارثانی
90 - پس دعای او را اجابت نمودیم و یحیی را بدو بخشیدیم، و همسرش را برای او شایسته [و آمادهی حمل] کردیم همانا آنها در کارهای نیک پیشقدم بودند و با بیم و امید ما را میخواندند و در برابر ما خاشع بودند
119 - سپس پروردگار تو نسبت به کسانی که از روی جهالت گناه کردند و آنگاه از پس آن توبه نمودند و درستکاری کردند، البته پروردگارت بعد از آن آمرزندهی مهربان است
120 - به راستی ابراهیم [به تنهایی] یک امت و مطیع خدا و موحد بود و از مشرکان نبود
121 - و شکرگزار نعمتهای او بود و خدا او را برگزید و به راهی راست هدایتش کرد
122 - و او را در دنیا نیکی دادیم و بیتردید در آخرت هم از شایستگان است
123 - سپس به تو وحی کردیم که از آیین ابراهیم حق گرای پیروی کن، و او از مشرکان نبود
124 - [تحریمهای] شنبه فقط بر کسانی مقرر شد که در بارهی [صید] آن اختلاف کردند، و قطعا پروردگار تو روز رستاخیز میان آنها در بارهی آنچه بر سرش اختلاف میکردند حکم خواهد کرد
125 - مردم را با حکمت و اندرز نیکو به راه پروردگارت فراخوان و با آنان به نکوترین شیوه مجادله کن بیتردید پروردگار تو به حال کسی که از راه او منحرف شده داناتر است و هدایت یافتگان را نیز بهتر میشناسد
126 - و اگر سزا میدهید، مانند آنچه با شما کردهاند سزا دهید، و اگر صبوری کنید بیشک همان برای صابران بهتر است
127 - و صبور باش که صبر تو جز به توفیق خدا نیست، و بر ایشان محزون مباش و از آن مکری که میکنند دل تنگ مدار
128 - بیتردید خدا با کسانی است که پارسایی کردهاند و کسانی که نیکوکارند