eitaa logo
مفقود 🇵🇸
149 دنبال‌کننده
2.5هزار عکس
458 ویدیو
3 فایل
‌‌ ‌ https://eitaayar.ir/anonymous/GA3g.U15E9A ‌ جواب ناشناسا و آرشیو : @mafghud2 مثل برد بود باختن قلبم به اون .‌ ‌ 한발 한발 어렵게 어렵게 ..
مشاهده در ایتا
دانلود
هدایت شده از توییتر انقلابی
ببخشید که براتون جنبشی راه نیافتاد ببخشید که اسماتون هشتک نمیشه ببخشید که کسی تو سازمان ملل عکستونو بلند نمیکنه ببخشید که شروین براتون "برای برای" نمیخونه ببخشید کسی بخاطر شما پروفایل مشکی نمیکنه ببخشید که کسب وکارا بلاگرا .. براتون استوری نمیذارن اخه از شما نمیشه دلار دراورد! 🗣 زهراسادات موسوی🇮🇷 🚩 @twtenghelabi
مفقود 🇵🇸
★چالش نوشتن 30 روز★ روز1 : شخصیت خود را توصیف کنید روز2: چیزهایی که شما را خوشحال می کند. روز3: ی
روز13⋆ عمرا اگه بتونم یکی انتخاب کنم... لیست میکنم🤣🤣 طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن یا زهرا علمدار سلام بر ابراهیم رفیق مثل رسول در انتظار پدر کهکشان نیستی عشق و دیگر هیچ پاتك علیه پیتوك پسرك فلافل فروش خداحافظ سالار رسالهٔ لقاءالله فردایی دیگر عدل الهی بی‌نشان‌های ارس ابوذر توحید مفضل کتاب‌های شعر فاضل نظری دزیره هشت کتاب سهراب سپهری دیوان فروغ فرخزاد رمان‌های رضا امیرخانی: (منِ او، ارمیا، بیوتن، قیدار و ...) معراج السعادة ناقوس‌ها به صدا در می‌آیند به مجنون گفتم زنده بمان شهید نوید
بنده حقیقتا دیگه توان ادامه دادن ندارم
همین الانش هم من نیستم که ادامه میدم... انگار مرگ زود سراغم اومده و راکد موندم ولی چیزی هست که داره هلم میده و حرکتم میده... خود من نیستم که ادامه میدم.
مرگ آرمانی رو گفته بودم بهتون نه؟ این چیزی نیست که همین جوری سراغ آدم بیاد باید به دستش آورد... منم مثل منگلا فقط میتونم آرزوش رو داشته باشم در صورتی که حتی توان ادامهٔ روزمرگی رو ندارم چه برسه به حرکت یه حرکت موثر
جایی که میشه بهش رسید-
هدایت شده از |عـلویـات|
●آقا امیرالمؤمنین(علیه‌السلام): سختی کشیدن نتیجه‌ی داشتن است. @alaviaat | غُررالحِکم،حدیث۲۸۶۹
خدایا عذر میخواهم از این‌که در مقابل تو می‌ایستم و از خود سخن می‌گویم و خود را چیزی به حساب می‌آورم که تو را شکر کند و در مقابل تو بایستد و خود را طرف مقابل به حساب آورد...
مفقود 🇵🇸
4:37 -پژمرده از جهل اجتماع-
مفقود 🇵🇸
★چالش نوشتن 30 روز★ روز1 : شخصیت خود را توصیف کنید روز2: چیزهایی که شما را خوشحال می کند. روز3: ی
روز14⋆ سبك من... آهسته و یواش؛ ترجیحا بی‌سروصدا ولی گاهی هیجانی، خنده به جای گریه، تظاهرگری و دورویی... گاهی دروغ شایدم سکوت. نمیدونم دیگه
و من تلاش میکنم دیگه بهش اهمیت ندم و با خودم میگم حتما همه همچین حسی رو تجربه کردن پس اصلا نگران نباش و مهم نیست حتما عادیه این و فقط سعی کن دست و پا نزنی تا بیشتر غرق نشی... فقط دلم میخواد زودتر نجات پیدا کنم و دیگه نمیخوام اینجوری ادامه بدم حتی دیگه توانش رو هم ندارم ولی چرا کاری برای بهتر شدن هم نمیکنم؟ راهی سراغ ندارم برای فرار و بلد نیستم چجوری باید خودمو بیرون بکشم... کاش فقط خفه شم و همه اینا رو تو ذهن خودم نگه دارم.