درسته احساس زنده بودن دارم و انگار دارم واقعی زندگی میکنم ؛ ولی حقیقتش دلم برای احساسات واقعی خودم برای تمام اون تاریکیهایی که متعلق به هویت روحمه تنگ شده و انگار تو اوج شادی خودم سعی دارم به اون غم برگردم، به اون احساسِ اصالت، به زمانی که خودمم ..
مدام فقط دلم برای خودم تنگ میشه !