در آخر اینو میخوام بگم ...
تو هنوز "جمهوریاسلامیایران"ِ منی قربونت برم (:
من همیشه طرف تو میمونم. ♡
سالی که نکوست از بهارش پیداست
این هفته کلا بگاییه
امروز پزشکیان و کارنامه های نهایی دو روز دیگه مصاحبه یه سری بدبختی های شخصی دیگه آخر هفته کنکور اه اه اه
باز خداروشکر از امشب هیئت و روضه هست که دق نکنم
یادآوری : من هنوز تو زندگیم یه "آقایگو" ندارم.
#خاطرات_رهایی_من
دیدید بعضی آدما از این "خرخونای اول کلاس که فقط درس میخونن و مبادی آداب هستن و اتو کشیده میرن میان و لبخند میزنن" بدشون میاد؟
به نظر من این فقط از روی حسادته وگرنه اون همکلاسی شاگرد اول کلاسمون که همیشه بیست بود نمرش و بغلدست من مینشست واقعا دوست داشتنیه و از معدود آدمیاییه که زنگ میزنه بیست دیقه با هم حرف میزنیم و خیلی انرژی مثبتی داره و آدم از دوستی باهاش خوشحال میشه.
اشکال نداره اگه آدمای متفاوت و بالاتر از خودمون رو فقط بپذیریم جای این که بخوایم تحقیرشون کنیم تا کوچیک بشن و به ما برسن. اون خیلی داره برای زندگیش تلاش میکنه و واقعا تحسین برانگیزه، حتی به جز خودش به آدمای اطرافش هم اهمیت میده.
آدم خوشحالکننده باشیم؛ هم برای زندگی خودمون هم بقیه.