طلب کردم ز دانایی یکی پند، مرا بفرمود با نادان مپیوند ..!

من به میل‌ِ خود به پایت سر نهادم، جان بخواه جان به قربانت! چرا این پا و آن پا میکنی؟!

من بریدم دل ز تو، اما خدایی؟ جان من؟ سر به بالین مینهی، دردی نداری در دلت؟

وَقتی هَمه جا پُر اَست اَز دِل‌سیری عاشق بِشَوی غَریب‌تَر می‌میری...

یادَت  نَرَوَد! به  مَردُمِ  این دُنیا دَریا بِدَهی، کَویر پَس می‌گیرى...

-

بینِ من و تو رِغبَتِ دیدار نَماندَست... هم فاصله‌ها کَم شُده، هم حوصله‌ها کَم!

-

هزاران دوستَت دارم، به گوشِ باد نَجوا شُد رِسَد آیا کمی از آن... به گوشِ دِلبَرَم اِمروز؟!

- از دست عزیزان چه بگویم گله‌ای نیست گر هم گله‌ای هست دگر حوصله‌ای نیست . . !

-

-به چه می‌اندیشی؟ به دو چَشمی که " تو" را هیچ ندید؟ به دو دستی که " تو" را هیچ نخواست؟ به رفیقی که غِبارِ غَمَت از چهره نَرُفت؟ یا به قلبی که برایت سخن از عشق نگفت؟ به چه می‌اندیشی؟