صبر از این دیدگاه میاد که انتظار به نفعته و انتهای مسیر چیزی هست که ارزشه کشیدن سختی انتظار رو داره؛ و این آرومت می‌کنه. اما تحمل اینطوریه که درنهایته مسیر از کجا معلوم چیز خوبی باشه؟ من چرا باید انتظار بکشم؟ ولی باید بکشی و درانتها به اون باوری که صبر همون اول بهت می‌ده می‌رسی. فقط زیر شعله رو زیاد می‌کنی که با درد و جلز و ولز زمان انتظار رو بگذرونی.

-

گفتی بمان برای ابد خاطرت که هست؟ حاشا نکن که مهر کسی بر دلت نشست!

من چرا یهو پر استرس شدم ؟ 🧘🏻‍♀️

قسم به عشق که من پاییز به پاییز؛ باران به باران؛ آغوش به آغوش دل تنگ توام....

تلخ باش، اما خودت باش، این صداقت بهتر است! ترش‌رویی از دورویی بی‌نهایت بهتر است...!

-

تاحالا حس کردی که به راه تعلق داری؟

هرشب در محاکمه خودم شرکت میکنم. هم قاضی و هم متهم خودم هستم و دائما این سوال ازم پرسیده میشه که «آیا از دیروزت بهتر بودی؟» و اگه جواب خیر باشه تا صبح عذاب میکشم و وکیلم دائم تکرار میکنه که «میدونی اگه چند سال جواب این سوال بله باشه چقدر پیشرفت میکنی؟» و من باز ادامه میدم!

شما به آن چیزی می رسید که به آن باور دارید. جایگاهی که امروز دارید، ریشه در باوری دارد که داشته اید.

میشه یه حمد و توحید فاتحه بخونید لطفا*