مثلا ماشینی که میخواد به مقصد برسه باید یه موتور داشته باشه تا اونو راه ببره و یه ترمز که اونو کنترل کنه!

همه ما هم تو راه خدا باید اول از همه رجاء داشته باشیم یعنی امید..

دوم باید شوق داشته باشیم به سمت خدا..

سوم باید خوف و ادب داشته باشیم تا مثل یه ترمز به بیراهه نریم!

امید لازمه راه خداست ولی اگر این امید با خوف و ادب همراه نباشه مثل یه ماشین بی ترمز میمونه که انسان با سرعت از جاده خدا بیرون میره!!

درست که مومن باید همیشه به خدا امید داشته باشه و حسن ظن داشته باشه و بدونه همیشه درهای رحمت الهی بازه اگر کسی به سوی خدا دست دراز بکنه خدا اونو رها نمیکنه هرچند گناه کار باشه!🌿

راه خدا به سوی همه بازه..

اگر مومن به خدا حسن ظن داشته باشه و خوش گمان باشه رابطه اش با خدا خوب میشه و با خدا انس میگیره..

اما گاهی امید و رجاء بیش از حد موجب این میشه که انسان تنبل و بیخیال بشه و فکر کنه که هرچی کوتاهی بکنه خدا ازش میگذره اما اگر امید با خوف و ادب همراه باشه هیچ وقت آفت پیدا نمیکنه!(:

واسه همینه که وقتی محبت انسان به خدا زیاد بشه و با خدا انس پیدا کنه گاهی فراموش می کنه که اون بنده ضعیف هستش و محتاج و فقیر خدا!!

اگر از عشق و محبت به خدا اشک میریزی ولی از ترس خدا گریه و زاری نمی کنی حواست باشه که داری به بیراهه میری!!

پس در کنار محبت و رجا خوف هم لازمه..🌿