نوشته بود: «هر کلمه صاحبـی داره و صاحب کلمهٔ "پناه" شمایید امام‌رضـاجان..» نمی‌دونم دقت کردید یا نه؛ ولی هرجا پستـی و بلندی توی ایران باشه، هرجا یکم دل‌مون بلرزه، با خودمون می‌گیم بابا اینجا ایرانِ امام رضاسـت.. آقا حواس‌ش به ایـران‌مون هست..! انگار که گنبد طلاییِ حرم آقا، بهترین گنبـد آهنینِ مقابله با توطئه‌هاست.. شـکر بابت وجـود پاره‌یِ تنِ امام موسـی‌کاظم توی ایران‌مون؛ الحمدلله که این نعمت رو داریم تا به انیس‌النـفوس پناه ببریم :)

بغض*...

هروقت پریشـون بودی و غمگین، یاد حرف تماماً پدرانه‌ و آرامش‌بخشِ امیرالمؤمنین بیوفت و مـرور کن که فرمایـش می‌کردن: «در برابر دنیایـی که گرفتاریِ آن مانند خواب‌هایِ پریشـانِ شب می‌گذرد، شـکیبا باش!..» مهدا

داشتم فک میکردم که این دنیا مثه فضاي اینستا هست!

شما برو اینستا دو هفته سخنرانی‌ها رو لایك و دنبال کن؛ بعد از دوهفته همین که وارد اینستا میشي شده یه پا حوزه علمیه پشت سر هم برات حاج اقا و سخنرانی میاره.😂

دنیا هم مثه یك مِنوي ازادي هست که خودمون انتخاب میکنیم از همون صبح.

یکی هنوز صبح نشده میشینه پا خبرهاي مزخرف و گوشي و اینا،،

یکی هم بلند میشه میگه ماشاءالله لاحول و لاقوة الابالله العلی العظیم. افوض امري الی الله ان الله بصیرٌ بالعباد وضو میگیره به پنج تن سلام میده و… خب این فرد صبحش رو خوب شروع میکنه تا شب براش برکت میباره

خیلیا هستن از صبح تا شب فقط شکوه و شکایت از خدا که این چه وضع زندگیه عدالتت کجا رفته دختر عمه‌ام هم همسن منه ولی فلان زندگیو داره و… خب یه همچنین فردي توقع زندگي با حالِ خوب رونداشته باشه لطفا چون ظرفیتش رو نداره ..

به نظرم برای ادامه زندگی باید ظرفیت روح‌مون رو ببریم بالا....