:)))))))))))))))

My dearest nemesis .

جدی تو عمرم اینقدر برای امتحان ترم استرس نداشتم ..

همچنان برادر وقتی تمام کتاب هارو ی دور کامل خونده ::

¹⁴⁰⁵.².³⁰ آخرین روزِ سال آخر .. باورم نمیشه واقعا رسیدیم اینقدر زود به همچین روزی .. روزی که قبلا وقتی بهش فکر میکردم اشک تو چشام جمع میشد . برای امسال خیلی استرس و ترس داشتم و جالبیش اینجاست قبل از شروع این سال تحصیلی کلش رو تصور کرده بودم و جوری که در آخر شد و تموم شد و هیچکدوم تصور هایِ من نبود .. اوایل سال تموم فکر و ذکرم این بود آخرش چی میشه آخرش چجوری باید جدا شم .. من طاقت ندارم که .. و حالا رسیدم به آخرین روز .. بدون هیچ استرسی بدون هیچ ترسی .. نمیدونم راستش حتی ناراحت هم نبودم . هیچ حسی نداشتم . واقعا برام عجیب بود که چیشد !. خیلی کم خاطره ساختیم .. و چیزی که ناراحتم میکنه فقط اینه که کاش خاطره‌ی خوبی برام از سال آخرم میموند .. :) فقط دلم تنگ میشه برای تمومی اون خاطراتِ تو این سه سال .. دلم تنگ میشه برای هر سال یک ماجرا . دلم تنگ میشه برای اونایی که سه سال باهاشون رو گذروندم . دلم تنگ میشه برای خانم عابدینی . و اگه جدی ممکن باشه که برم .. خیلی خیلی زیاد. دلم تنگ میشه برای مدرسه‌م . ی جورایی میشه گفت نصف عمرم رو تو همین مدرسه گذروندم 😭 ؛ دلم برای تک تک بچه‌های مدرسه تنگ میشه جدی اگه برم .. و درآخر برای همه چی دلم تنگ میشه .. امیدوارم هرچی صلاح‌ِ پیش بیاد .

اردیبهشت ماه .

رسیدگی به کار ها شبا یه عالمِ دیگه ای داره ، درود بر لایف استایلِ جغدی

me.