نه مرا طاقت غربت نه تو را خاطر قربت دل نهادم به صبوری که جز این چاره ندانم ..

گفتم فراق را به صبوری دوا کنم ؛ صبرم زیاد نیست ، چرا ادعا کنم؟!

ای کوه تو فریاد من امروز شنیدی؛ دردیست در این سینه که همزاد جهان است.... از داد و وداد آن همه گفتند و نکردند! یا رب چقدر فاصله‌ی دست و زبان است؟ خون می‌چکد از دیده در این کنج صبوری.. این صبر که من می‌کنم افشردن جان است... .

در راه رسیدن به تو گیرم که بمیرم اصلا به تو افتاد مسیرم که بمیرم

یک قطره آبم که در اندیشه دریا افتادم و باید بپذیرم که بمیرم

[ یا چشم بپوش از من و از خویش برانم یا تنگ در آغوش بگیرم که بمیرم ]

این‌ کوزه ترک خورد! چه جای نگرانیست من ساخته از خاک کویرم که بمیرم

خاموش مکن آتش افروخته ام را بگذار بمیرم که بمیرم که بمیرم

_سخت است همزیستی دائم با کسانی که دغدغه‌هایت را نمی‌فهمند اما عزیزان تو هستند. گابریل گارسیا

قاصدک.. شعر مرا از بر کن؛ برو آن گوشه باغ.. سمت آن نرگسِ مست و بخوان در گوشش و بگو باور کن.. یک نفر یاد تو را، دمی از دل نبرد.

دیروز روز جهانی مرد بود...

روز جهانی مرد رو به خودم تبریک میگم(: