مرا ببخش که اینگونه دلتنگ به تو می اندیشم ..

فک کنم این دوری آزمون زنده به گوریه .

آفتاب از جانب ِ چشم هایت طلوع می‌کند ؛ شاید می‌داند که طلوعی زیباتر از مشرق ِ چشمان ِتو نیست ::)

تو هم اشک ِتو چشمای من شدی هم دلیل ِخنده هامی ::)

در قلبم چیزی قشنگتر از یادت پیدا نمی کنم !

عزیز ترین زخم ِ من . زیبا ترین اندوه ِمن . پنهان ترین دلیل ِ دلتنگی ِ من . دوست داشتنی ترین دلیل ِ ویرانی ِمن .

اگر چه کنارم نیستی اما خیالت تا همیشه پا برجاست .

اگه‌همه‌ی‌فرشته‌های‌دنیاهم‌بیان‌زمین ، بازم‌به‌پای‌زیبایی ِتونمیرسن -

این چه تیغ است که در هر رگ من زخمی از اوست ؟

دوست داشتنش به پوست و استخوان هایم نفوذ کرده بود '

ندیدنش غمیست و دیدنش غمی فراوان تر ؛

والا نمیدونم ولی این حجم از دوست داشتنی بودن غیر قابل ِدرکه آخه !