تو زیبایی‌ . به طرز ناشناخته ای زیبایی ، مثل دست‌نویس‌های کج‌و‌بزرگ گوشه‌ کنار کتاب ، مثل بافتنی قرمز رنگ دست‌بافت ، مثل عطر نارنگی با اولین شکاف ، مثل الوچه های نمک خورده ، مثل ناهار اماده‌ی ساعت دو بعد مدرسه ، مثل چک کردن گوشی بعد ساعت‌ها .

‌ ‌ ‌اره‌خلاصه !

نیمی از من روز ها کار می‌کند حرف می‌زند ، راه می‌رود ، می‌خندد و نیم دیگرم شب ها دلتنگ می‌گرید .

دوستت دارم به وسعت ِتمام ِ حرف هایی که در گلویم ماند و برای تو بود ..

من مانده‌ام مهجور از او ، بیچاره و رنجور از او ‌گویی که نیشی دور از او در استخوانم میرود .

هیچ وزنه‌ای سنگین‌تر از بلند‌ کردن خودت تو روزهایی که دلتنگشی نیست .

‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌1:16

هنوز نمی‌تونم ازت بگذرم . متاسفم ، دلم برات تنگ شده اما نمی‌تونم بگم . تک تک جزئیات تو ذهنم حک شده ، هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنم .

او نمیداند که چقدر در چشمان من زیباست .

شعرهایم جز خودش دست همه چرخید و حیف ؛ آن که بایستی بخواند مصرعی از من نخواند .