در من همه چیز رو به پایان است جز تو و اندوهِ نبودنت .

به وصفِ هیچکسی جز تو دم نخواهم زد .

و او کسی بود که حتی تصور آغوشش ، صدایش ، چشم هایش ، خنده هایش مرا از غم نجات می‌داد .

وابسته شدن دست خود آدم نیست ! یهو به خودت میای میبینی تا گردن توی فکرو خیالش غرق شدی .

من بهت نگفتم دوست دارم ، اما با خودت نگفتی این چرا اینطوری داره نگام میکنه؟

و روحم اورا دوست دارد .

تنها دو چشم ، بهانه‌ی تپش قلب ِمن است .

اونی که دوستش داری حتی اگه نباشه هم کس دیگه ای نمیتونه جاشو پرکنه ! به قول جناب مولانا من زخم تو را به هیچ مرحم ندهم .

تو را در روزگاری دوست‌ دارم که عشق را نمی‌شناسند .

خودم از خودم فراریم ولی تورو عجیب دوست دارم !

نه دوست داشتنت در من تمام می شود ، نه دلتنگی ات ! چنان شروع شده ای که تمام نخواهی شد ‌.

شب اصلا یه چیزِ جداست .. انگار یه سیاره و دنیای دیگه‌ست ؛ تا دو دقیقه خودتو رها می‌کنی گم میشی تو خاطرات ، افکار و دغدغه‌هات . اونقدر که به خودت میای میبینی دیگه اون آدم سابق نمیشی . پاک از دست رفتی:) !