بی تو شبیهِ تلخیِ تاریخ ایرانم .

و توآخرین ذوق ِمن ، برای ِدوست داشتن ِیه آدمی !

ولی کاش میدونستی تو این دنیا هیچی اندازه ی تو برای من مهم نیست .

اما من قبل ِتو نمیدونستم میشه این حجم از دلتنگی رو تجربه کرد .

در آغوش این سکوت حزین هنوز یاد تو سرمایه ی حیات من است .

‌کار از رگ گذشته دیگه آقای شاملو ، خواستنش شده تمنای سلول به سلول این تن .

چشمان تو زیباتر از آن است که روزی چشم دیگری خیره کند دیده ی ما را ..

من کجا و غزل و قافیه و شعر کجا ! این تو بودی که شدی باعث شاعر شدنم .

و چه می‌ماند پس از دیدار ، جز تکرار دلتنگی؟

ولی اگه بودی ، بودنت به تموم ِبودنا می ارزید نور ِچشمم .

هیچکس جای تو را پر نکند هیچ زمان دل من نمیتوان فراموش کند روی تو را ،

اگه بودی یه ورژنی از منو داشتی که هیچکس ، تاکید میکنم هیچکس ، نه اونو دیده و نه میدونه که وجود داره و نه میتونه داشته باشه . اون فقط برای توعه !