و در سنی که باید از جوانی لذت ببریم ، از غم پنهانِ وجودمان تا مغز استخوان سوختیم .

کاش همونقدر که غمت پیگیر منه خودتم‌ پیگیر بودی عزیزم !

ولی چشماش قشنگ ترین دلیل ِزندگیمه .

تولد ِمن تویی ! پیش از تو به یاد نمی آورم که وجود داشتم .

روزای من بدون تو خورشید نداره .

همه چیزم پیش اونه . دلم ، فکرم ، آرزوم ، نگاهم !

مثل نفسام دوستت دارم بی اختیار و همیشگی ‌..

ولی تو اون شوق ِبزرگ تو قلب کوچیکمی ‌.

تو شبیه مرهمی به روی‌ِ زخم ، شبیه خنده‌ای میان بحث ، شبیه آبی به رویِ آتش ، شبیه بوسه‌ای میانِ فریاد ، شبیه نوری میان تاریکی ، اصلا به گمانم تو شبیه رویایی هستی که آرزو داشتم واقعی میشد .

ولی ساعت که از دوازده میگذره زندگی وارد جزئیات میشه .

ولی تو همونی هستی که حتی فکر کردن بهت لا به لای دردا حالمو خوب میکنه !

برای زیستن ، اینَک تویی بهانه ی من .