هربار که نگاهت می‌کنم جمله‌ای آشنا به ذهنم خطور می‌کند . در اين سرزمين ، چيزی هست كه ارزش زیستن دارد .

تو که نباشی هیچ جای دنیا ، جای موندن نیست عزیزدلم .

آره خب کم حرفم . پای اون که وسط بیاد تبدیل میشم به پر حرف ترین آدم ِروی زمین !

پای تو وسط باشه ، ما از خودمونم رد میشیم .

خودمونیما ولی بعضی حس‌ هاهم فقط متعلق به یه نفره .

دلم‌ را هیچکس‌ مانند او‌ نخواهد برد ، خودش‌ هم‌ میداند‌ کسی‌ با‌ او‌ برابر‌ نیست ‌.

و من از جهان به تو دل بسته ام که جانِ منی !

مگه آدم چند بار زندگی میکنه؟ من میخوام همین یه بارم همش با 'تو' بگذره .

تو این قلب منو بردی دزدیدی ، و این بهترین دزدیه >>

من میدونم چیزی که تو ذهنمه شدنی نیست ولی نا امید نمیشم ..

تو کدوم دنیا میشه دوباره تورو دید تصدقت ؟

دلتنگی واقعا عجیبه ، چیزی که تو دل رخ میده رو هرچقدر هم که بخوای در موردش حرف بزنی باز هم نمیشه با زبون توضیحش داد . هرچقدرم که بخوای راجبش حرف بزنی ، در آخر نمیتونی اون چیزی که تجربه میکنی رو به زبون بیاری .