آتش به جانم می‌زند رویای بی رحمانه‌ات ؛ حالا که دوری از برم ، با واژه‌ها می‌بوسمت.

آره من‌‌ ممکنه کل روزمو با بقیه صحبت کنم ، بخندم ، وانمود کنم همه چی عالیه و خوشحالم ولی در نهایت از شدت دلتنگی رگ به رگ قلبم درد میکنه و این درد تموم شدنی نیست .

مثلا فراموش می‌کنیم برای چند لحظه که درونمون چی داره میگذره ولی در نهایت یهو به خودمون میایم می‌بینیم داریم بخاطر این دوری دیوونه میشیم .

دلتنگی یه حسیه که همیشه همراهته . موقع غذا خوردن ، موقع مسواک زدن ، موقع موزیک گوش دادن ، موقع کار ، موقع درس . تنها چیزیه که هیچوقت ازت دل نمیکنه ! شاید کمرنگ بشه ولی هیچوقت پاک نمیشه .

اگرچه نمردم ، اما تمام شدم در دلتنگی .

آدما میتونن تا خرخره دلتنگ یه نفر باشن ولی هیچوقت نتونن نزدیکش شن .

ولی خب خلاصه بگم ‌. تاحالا هیچوقت ندیدن ِیه انسان انقد اذیتم نکرده بود !

نگاه کردم ودرخود ، همه تورا دیدم .

تو برام یه کتاب غمگینی که صدبار خوندمش ! بلکه شاید عوض شه آخرش .

بعد از مرگم ، اگر نسیمی شانه‌ات را لرزاند ؛ بدان منم ، که هنوز دوستت دارم : )!

کاش می‌بودی و با چشم خودت می‌دیدی ، که چگونه نفسم با غم تو درگیر است .

پوست لبت تموم میشه اما فکر کردن به اون نه .