چراغ ِ روشن ِ شب‌های روزگار تویی !

تو نقاشی ِخدایی عزیزدلم .

آره زبونم 6 متره ولی در برابرت لالم ::)

و اما تو وارد ِ رگ هایم شدی '

مراقب خودت باش ؛ من دستم بهت نمیرسه كه ازت مراقبت كنم .

تو انقدر خوبی که به دل ننشستی ، به جون نشستی ، شدی آروم ِ جون ، شدی انگیزه ، شدی امید ، شدی دلیل ِ زندگی '

از زیبایی های ایران میتونم به تو اشاره کنم ::))

اما هیچوقت هیچکسو قد ِ تو یکیو دوست نداشتم ..

اون لحظه ای که داری بهش فکر میکنیو ناخودآگاه لبخندروی لبت میاد >>>>

توی افکارم پیدات می‌کنم . حتی با چشمای بسته هم می‌بینمت . بی‌دلیل دلتنگت می‌شم . این وضعیت ِ هر روز ِمنه !

اکسیژنو نمیدونم ولی یکی از عناصر مهم واسه ادامه دادن به زندگی تویی !

ببخش اگر با خیال ِبودن ِ تو زنده ام ؛