تعلق-پیوستگی-لبخند.

تا آخر قصتو دیدم !

این بدیِ خلق با تو در جهان ور بدانی گنج زر باشد نهان هر که او بدخواه و دشمن می‌نماید زیر این ابرو چراغی می‌نهاد خلق را با تو چنین بدخو کند تا تو را ناچار رو آن سو کند ای برادر، تو مر این را دشمنی دیدهٔ خود را ز نور او زنی .مولانا