نمیدونم چطور شروع کنم، پس می‌نویسم؛ به نام زن که از رنج‌هایش قوی‌تر است.

ما انسانیم، سرگرمی نیستیم که همیشه مفرح و مطلوب بنظر بیایم.

"گفتمش چرا ماه‌پیشانو نامهربونی؟ گفت می‌خوام بسوزونُمِت تا قَدرُم بدونی" و ما انقدر همدیگه‌رو سوزوندیم که دیگه هیچکدوم نمی‌تونیم قدر هم رو بدونیم.

این دفعه باید بشه ..

و من وقتی شروع به یافتن خودم کردم، تو را نیز یافتم.

اینکه هرکدوم از ما دلیل خودش رو داره، موضوع رو قابل درک‌تر و در عین‌حال ترسناک‌تر می‌کنه‌.

من واقعا از اکثریت و قشرعمده ایتا متنفرم، طبیعتاً باید دلم بخواد شبیه همه بچه‌ها کوچ کنم تلگرام و اینجا دیگه فعالیتی نداشته باشم اما احساس تعلق و امنیتی که هلیِ اینجا برام داره رو مطمئنم جای دیگه‌ای نمیتونم داشته باشم، شاید تلگرام چنل زدم و فعالیت کردم اما مطمئنا هلیِ اینجا هیچوقت خالی نمی‌مونه.