مراببوس؛ از پیشانی ام شروع کن، مثل پدرم.
سپس چشمانم راببوس، مثل مادرم.
آنگاه گونه هایم راببوس، مثل خواهرم.
بعد، ببوس مرا؛ به رسم تمام عاشقهای دنیا
میخواهم بوسه عاشقانهات قفل سکوت لبانم را بشکند، برای اعتراف به دوست داشتنت.
برای او نوشت : برای چشمِ تو
باید کتاب و دیوان گفت
نمی شود که تو
یک بیت مختصر باشی .