و اما بعدها احتمالاً یاد می‌گیری: هر کسی ظرفیتِ نگه داشتنِ این حجم از احساساتت‌رو نداره. و این به معنای «زیادی بودنِ تو» نیست؛ به معنی محدود بودنِ ظرفِ بعضی از آدم‌هاست.

https://eitaa.com/joinchat/136119932C219b90455b بیاید شاپ شیرینی دوستم

‌

" من به تو مربوطم، طوری‌که اندوه به شب، طوری‌که‌صدایِ بنان‌به‌حاشیهٔ غروب، طوری‌که آن قناریِ زردِغمگین به شاملو، بی‌آنکه هیچ‌کدام دلیل قانع‌کننده‌ای داشته باشیم..."

یا گرمی یک بوسه به پیشانی من باش یا علت یک عمر پریشانی من باش با فاصله ای امن که آسیب نبینی بنشین و فقط شاهد ویرانی من باش هر بار که عاقل شده ام خیر ندیدم یک بار بیا و تو به نادانی من باش من جای تو با لحن و لبت شعر بخوانم تو جای من و محو غزل خوانی من باش ناچار به مرگم ته این قصه بیا و یک معجزه در قسمت پایانی من باش

‌به‌نظرم اگه پولدار بودم آدم جالبی میشدم. متاسفم بابت این فرصتی که از دست رفت.