قال رسول الله صلى الله عليه و آله : مَنْ تَوَكَّلَ عَلَى اللّه كَفاهُ مَؤنَتَهُ وَرِزْقَهُ مِنْ حَيْثُ لايَحْتَسِبُ؛ هر كس به خدا توكل كند، خداوند هزينه او را كفايت مى كند و از جايى كه گمان نمى برد به او روزى مى دهد. [كنزالعمال، ج3، ص103، ح5693]

ولی توکل به این معنا نیست بشینم یه جا دست رو دست هم بزارم تا خدا درستش کنه!

قال رسول الله صلى الله عليه و آله : اَلتَّوَكُّلُ بَعْدَ الْكَيْسِ مَؤْعِظَةٌ؛ توكّل كردن (به خدا) بعد از به كار بردن عقل، خود موعظه است. كنزالعمال، ج3، ص103، ح5696

رَأى رَسولُ اللّه صلى الله عليه و آله قَوْما لا يَزْرَعونَ قالَ: ما أَنْتُمْ؟ قالوُا: نَحْنُ الْمُتَوَكِّلونَ، قالَ: لا، بَلْ أَنْتُمْ المُتَّكِلونَ؛ رسول اكرم صلى الله عليه و آله گروهى را كه كشت و كار نمى كردند، ديدند و فرمودند: شما چه كاره ايد؟ عرض كردند ما توكل كنندگانيم. فرمودند: نه، شما سر باريد. مستدرك الوسائل، ج11، ص217، ح12789

توکل یعنی من تا حد توان تلاشم ُ بکنم بعد نتیجه روبسپارم به معبود!

و در آخر بگم و وارد روضه بشیم؛

(وَ ما رَمَیْتَ إِذْ رَمَیْتَ وَ لکِنَّ اللَّهَ رَمی) +ترجمه

من اگه توفیق دارم برا حسینِ تو سینه بزنم،گریه کنم، لطفِ توعه که من عنایت کردی؛ مگرنه من کجا و روضهء حسین؟

هرکاری کردمُ تو به من عنایت کردی ؛ مگرنه من که میدونم لیاقتشُ نداشتم..

اخ اخ اخ

امسال هم نوکر حسابم کردی آقا بد بودم اما انتخابم کردی آقا

یکم درد و دلی با اقا حرف بزنیم؟