خب اول بگیم چرا امر به معروف و نهی منکر موضوع محفلمونه؟
/ . امامخامنهای امر به معروف و نهی از منکر رو واجب فراموش شده میدونن!
حضرت آقا در سال ۶۸ فرمودند:
قرآن كريم مىفرمايد:
«الّذين ان مكّناهم فى الارض اقاموا الصّلوة و اتوا الزّكوة و امروا بالمعروف و نهوا عنالمنكر».
من مىخواهم اين واجب فراموش شدهى اسلام را به ياد شما و ملت ايران بياورم:
امر به معروف و نهى از منكر.
همهى آحاد مردم،
بايد وظيفهى امر كردن به كار خوب و نهى كردن از كار بد را براى خود قايل باشند.
اين، تضمينكنندهى حيات طيبه در نظام اسلامى خواهد بود.
عمل كنيم تا آثارش را ببينيم.
امر به معروف، يك مرحلهى گفتن و يك مرحلهى عمل دارد.
مرحلهى عمل، يعنى اقدام با دست و با زور.
اين مرحله، امروز به عهدهى حكومت است
و بايد با اجازهى حكومت انجام بگيرد ولاغير.
اما گفتن با زبان، بر همه واجب است و همه بايد آن را بدون ملاحظه انجام دهند.
خب حالا «امربهمعروفونهیازمنکر» چیه؟
امر به معروف و نهی از منکر یعنی مردم را به کار نیک واداشتن و از کار زشت بازداشتن.
شرایطش چیه؟
۱. علم به معروف و منکر.
۲. احتمال تأثیر.
۳. اصرار بر گناه.
۴. نداشتن مفسده اهم. (کلثه اهم در این جمله بسیار جایگاه ویژه ای داره)
یعنی آمر و ناهی، باید معروف و منکر رو بشناسه و در غیر این صورت اول موظفه که معروف و منکر رو بشناسه پس باید روی خودش کار کنه و موظف نیست امر به معروف و نهی از منکر کنه،
بلکه نباید این کارو بکنه؛ چون ممکنه در اثرِ جهل و نادانی امر به منکر و نهی از معروف کنه.
(ولی اینطور نباشه که در مواجهه با هر معروف و منکری بگم من بلد نیستم پس انجام ندم!❌ )
بنابراین؛ نهی از منکر کردنِ کسی که نمیدونیم کارش حرامه یا نه واجب؛ بلکه جایز نیست.
(مثلاً معلوم نیست موسیقی که گوش میدهد از نوع حرام شه یا حلال)
۲. احتمال تأثیر
شرطِ دوم، احتمال تأثیره.
یعنی امر و نهیکننده باید احتمال بده که امر و نهی او اثر و نتیجهیی ولو در آینده داره.
*احتمال تاثیر همیشه وجود دارد .
بعضی گفتهاند که باید احتمال تأثیر وجود داشته باشد. من میگویم احتمال تأثیر همه جا قطعی است؛
_ بیانات حضرت آقا در سال ۷۷