مثل یه ماهی که محتاجِ آبه و داره لَه‌لَه می‌زنه برای یک‌ لحظه‌ی وصال دریا، منم محتاجِ بارونم. بباااارررر ای نم‌نمِ باااااراااان.

شماها یادتون نمیاد، قبلنا یسری تُف از آسمون میومد، بهش می‌گفتیم بارون.

از آسمون چه‌خبر؟

من قلبم برا بارون لک زده، دیدم که نجف بارون اومده.

اصولاً آدمِ حسودی نیستم، ولی بیاید قبول کنید مسئله‌ی بارون اومدنِ تو شهراتون خیلی حسادت‌برانگیزه. بنده یک حسودِ نیاسودی‌ام.

تحصیل کافیست. مدارس، دانشگاه‌ها و حوزه‌هارا آتش بزنید.

بهم گفت: بنظرم رشته‌تو اشتباه انتخاب کردی. عزیزم رشته که هیچ، من تو همون عالم‌ذر هم نقشمو اشتباه انتخاب کردم .. من همه‌جا اشتباه می‌کنم، تو هر انتخابی، تو هر زمینه‌ای. کلاً آدمِ اشتباهیم. از یک آدمِ اشتباه نخواه که اشتباه نکنه.

تکرار دائم کلمات تو یک متن و یک گفتگو باعث میشه کلاً نسبت به اون کلمه این‌جوری بشی که وا. الآن هرچی "اشتباه" رو می‌خونم برام عجیب‌تر و سپس بی‌معنی‌تر میشه.

عا باریکلا. من دقیقاً همین حالتو می‌خوام. شب جنازه به خونه رسیدن.

کمرم در دورانِ بعد از نسترن سِیر می‌کنه. چون هیچی ازش نمونده باقی🌱