,, یادگاری

،،

معماریِ صحن ها، رواق ها و سرسرا هایش را دوست دارم. همه سبز است و فیروزه‌ای و آبی و لاجورد. همه گچ است و کاشی و آینه و چوب. همه بته است و ترمه و ترنج و شاه‌عباسی. طرحِ "انسان" درش نیست و همان بهتر که نیست. آدمی و جنایت هایش را چه به لطافتِ روحِ این سقفِ رنگین؟

مگر نه اینکه باید شوقی برای برگشتن باشد؟ هوراد! ته‌مانده‌های ذوقِ مرا لگد کرده‌اند ..

گلی نمانده، خودت گل باش.

روز برنامه‌نویسه؟ برنامه‌نویس روز نمی‌خواد، پول می‌خواد.

بای‌دیفالت دوتا پا دارید، دوتا دیگه هم قرض کنید و از آدمایی که هیچ خطِ‌قرمزی ندارن فرار کنید.

ناهار ظهر رو آماده می‌کنم و کنار گاز هم لپ‌تاپ رو گذاشتم و همزمان که مرغ‌هارو تفت میدم، دارم کد می‌زنم. نمی‌دونم، شاید دختر بودن همین باشه.

بار بعدی‌ای که ببینمت، با لگد میام تو حلقت، تا یادت بمونه جوونه‌های امیدِ دلم رو لگد نکنی. تازه رد زخم‌هام کم‌رنگ شده بود و تو دوباره قلم به دست پررنگش کردی.

این‌که من از آدمی متنفر بشم واقعاً هنر می‌خواد، تو هم که ماشاءالله هزار ماشاءالله هنرمند.

اتفاقا مکانیزم ماشه رو فعال کنید، رو من هم فعال کنید، ماشه را بچکان.