یکی از مسخره ترین عادت های انسان اینه که :

وقتی راهش و گم میکنه تند تر میدوه...!

از ابتدایی‌ترین مراحلِ عاقل شدن، اینه که بفهمی از هر عاملی که آرامشتو به‌هم میزنه، باید دوری کنی. فرقی نمیکنه چقدر از رابطه‌تون گذشته یا با اون فرد چه نسبتی داری، رسالتِ بعضی از آدما حذف شدنه؛ رهاش کن

فکر کن، تا همین یکسال پیش یه سری از آدما و دوستات تو زندگیت بودن که از انتخاب عکس پروفایلش تا عوض کردن شغلش، تا امروز نهار چی بخورن و تو روابطشون چطوری رفتار کنن و هزار چیز ریز و درشت دیگه باهات مشورت می‌کردن و از هر دری باهم حرف می‌زدید، زندگی همینقدر عجیبه که پارسال یه آدمایی تو زندگیت بودن که فکر میکردی ابدی‌ان ولی الان نه برات مهمن و نه حتی خبری ازشون داری. پس اینقدر واسه آدما حرص نخور، آدما از زندگیت می رن، تو آدمای جدید و بسته به انرژی جدیدی که داری جذب می کنی.

چرا یه نوجوون 18 ساله به جا اینکه خوش بگذرونه و ول خرجی کنه ، باید کار کنه، درس بخونه، پولاشو جمع کنه و بیخیال خیلی چیزا بشه و هرروز بشینه حساب کنه می‌تونه مهاجرت کنه و زندگی ایده آلشو توی یک کشور دیگه داشته باشه یا نه؟

اقای ابتهاج هم پر کشید:)🖤 روحشون شاد... _مَنِ اَحمَق-

خانه دلتنگ غروبی خفه بود مثل امروز که تنگ است دلم

پدرم گفت چراغ و شب از شب پُر شد

من به خود گفتم یک روز گذشت

مادرم آه کشید زود برخواهد گشت

ابری آهسته به چشمم لغزید و سپس خوابم برد

که گمان داشت که هست این همه درد در کمین دل آن کودک خرد؟